Posts tonen met het label 1801. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 1801. Alle posts tonen

woensdag 13 januari 2016

Beziet U Selve! (en andere huisnamen in Grave)

...genaamt beziet U Selve...
Beziet U Selve, Den Dorstigen Ruijter of De Kattecraam. Het zijn nog maar een paar voorbeelden van de namen van huizen die onderzoeker Wim Jaegers aantrof in het Graafs archief. Bij de taxaties voor belastingen op woningen staat keurig genoteerd welke naam het betreffende huis droeg.

Hoe overzichtelijk moet die tijd zijn geweest? Een tijd waarbij het voldoende was als je de naam en de woonplaats op een envelop zette en dat de brief dan tóch wel aankwam? Want iedereen wist elkaar te vinden. En wilde je zeker zijn dat je gevonden werd, dan gaf je je huis een naam. 

In de schepenprotocollen Grave 1753-1801 (toegangsnummer 7041) trof onderzoeker Wim Jaegers diverse namen voor huizen in Grave aan en zette ze op een rijtje. Samen met de straat en de naam van de eigenaar van het huis. Voor een deel zijn de namen terug te vinden in de “Geschiedenis van de Graafse straten”, een uitgave van stichting Graeft Voort en geschreven door Leny van Lieshout. Maar een dergelijk overzicht ontbrak tot nu toe.
...het Bitterhuijs...
De namen van een huis werden meestal uitgebeeld door bijvoorbeeld een uithangbord, gevelsteen of figuren die op een luifel werden geplaatst. Bij Swart Leeuwke of de Valck moet dat niet al te moeilijk zijn geweest maar je vraagt je af hoe dat er uit moet hebben uitgezien met namen als het Endt van de Weereld of het Camerick. Benieuwd naar alle namen en hun eigenaren? Kijk dan hier naar het totale overzicht.

Geschreven door:
Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
De beste verhalen via e-mail ontvangen?



woensdag 6 mei 2015

Ik moet u melden dat ik niet gelukkig ben


We hebben ze in verschillende vormen en van veel verschillende schrijvers: mooie, bijzondere brieven. Op initiatief van Tresoar twitteren archieven en musea regelmatig een mooie brief uit hun collectie met #HistoryPost. Het BHIC doet mee en toont dit keer een brief vol hartzeer.



De brief bevat alle ingrediënten voor een mooie afscheidsbrief: prachtig dichtgelakt met een rood zegel, een onberispelijk handschrift en vol venijn in de staart. Het gaat om het schrijven van C.H. de Kock aan haar waarde Vriend Roomer. Daarmee maken we al snel kennis met de omgangsvormen in 1801 want alhoewel al snel duidelijk wordt dat deze dame en heer veel voor elkaar betekenen (of in ieder geval hebben betekend); voornamen worden in deze brief niet gebruikt.

Mejuffrouw De Kock windt geen doekjes om haar boodschap. Ze begint met de bekentenis dat ze het niet durft te zeggen en dat haar 'waarde Vriend' dit zeker niet gedacht zou hebben. Maar: "Ik moet u melden dat ik niet gelukkig ben en dat wel om dat ik u te opregt bemin en dat uwe Lievde niet meer zoo vuurig is als toen wij elkander eerste leerden kennen."

Nou fraai, denk je in eerste instantie, moet je zoiets dan per brief doen? Maar volgens mejuffrouw De Kock lijkt de liefde steeds meer van één kant te komen. "Uwe bezoek zijn zoo spaarzaam en dan nog is het als of gij het deet uit pligt. Maar u gezelschap is mij zoo dierbaar dat ik mij telkens verheugde als ik meende te zien en te omhelzen en dat namt gij mij kwaalijk. Maar wat behoef ik zoo uitewijden u Hart zal u genoeg zeggen dat ik gelijk heb."

En dan is het wachten op de verdere verwijten. "Gij meende dat als gij mij eens trouwde het dan genoeg zou zijn en dan alle plaisiertjes waarnemen. Ik trouw niet om getrouwt te weezen o neen maar enkel uit lievde, uit overtuiging dat ik gelukkig zal worden met die geenen die mij het liefste heeft en die voor mij alles is." Wijze woorden van de jonge dame die vijf jaar later toch in het huwelijk zal treden, zo verklapt het trouwboek in Heusden. Maar wel met een andere man dus gaan we ervan uit dat ze de ware lievde toch heeft gevonden.


Maar dat weet ze nog niet als ze deze brief schrijft en afsluit met: "Bedank ik u voor alle verdere kennis van nu aan zijt gij mijn minnaar niet meer. Ik ben hoogste bedroeft, alles behalven onverschilligheid. God weet mijne gedagte en die zal mij troosten. Dag Roomer leeft gelukkig wens uwe vriendin, C. H. De Kock." 

Gevolgd door een stekelige post srciptum: PS ik verzoek mijn silhouet terug, ik zal u het uwe dan ook bezorgen


Marilou Nillesen

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
-
 GTST anno 1786
- Gebroken harten op Nemerlaer