Het ontstaan van carnaval in Haps

...moeder van het carnaval in Haps...

Menig generatie zal denken dat carnaval  al eeuwen bestaat. Maar niets is minder waar. Voor een echte carnavalstraditie moet je heel hard werken, zo blijkt uit het verhaal in Haps.

In de jaren vijftig van de vorige eeuw was carnaval nog een onbekend verschijnsel in Haps en omstreken. Men deed wel wat aan ‘vastenaovend’, maar pas als het veertig-urengebed in de kerk afgelopen was. Een klein groepje jongelui vatte de gewoonte op om elk jaar met een gehuurde vrachtauto of bus naar het carnaval in Venraij of zelfs Venlo te rijden. Dat zinde mevrouw Van Hooy, die in Haps een café-zaal dreef, allerminst. Met lede ogen zag ze voor haar café de bus met Hapse jongeren vertrekken.

“Jongens, waarom gaan jullie naar Venray? We kunnen hier in Haps toch evengoed carnaval vieren?” vroeg Grada van Hooy, beter bekend als Grada Kloek. En zo waar, ze slaagde erin het gezelschap in haar café te krijgen. Ze gaf het eerste rondje weg en toen er wat later een oude piano werd neergezet en één van de gasten die aardig bleek te kunnen bespelen, was het carnaval in Haps geboren. Volgens de overlevering werd er zelfs een polonaise ingezet.

Maar is Grada nu echt verantwoordelijk voor de carnavalsnaam voor Hopsenaren? Lees hier het antwoord.

Vind je dit interessant? Lees voor meer alaaf, alaaf dan:
 - Verlicht carnaval
- Vier kerres Elluf

'Onze' Grada is niet meer...

Soms kom je heel bijzondere mensen tegen, parels! Als ze er niet meer zijn, merk je des te meer hoe groot de leegte is die zij achterlaten. Niet alleen binnen hun familie, maar ook in de hele gemeenschap en verder. Zo iemand was Gerarda van Sonsbeek-de Jong, voor iedereen ‘Grada’. Met haar overlijden gaat een belangrijk deel van de herinneringen aan het oude Lith verloren.

Grada was dan misschien al wel op leeftijd (92), maar met haar rollator kwam ze overal en vertelde ze vol overgave over haar geboorteplaats Lith. Het stond haar nog allemaal helder voor de geest: wie de onderwijzer was van de Lithse school, waar vroeger de Edah-winkel van de weduwe Van Heck lag, wie Hannus de Poot was en met wie hij getrouwd was… Eigenlijk kende Lith geen geheimen voor haar.

Toen het BHIC twee jaar geleden een zevental historische vertelavonden in café Hertog Jan in Lith organiseerde, was Grada er ook. “Natuurlijk kom ik”, was haar eerste telefonische reactie en ze liet geen enkele avond verstek gaan. Met liefde verraste ze ons op mooie anekdotes en verhalen die anderen ook weer op aardige herinneringen brachten. Zo kwam ze anderhalf jaar geleden op het idee om samen met haar dochter Gerda een gedetailleerde beschrijving te maken van het oude Lith: wandeling met Grada. Velen zijn haar hier dankbaar voor, niet op de laatste plaats het BHIC. Wát was ze betrokken bij de Lithse gemeenschap! Het lintje als Lid in de Orde van Oranje-Nassau, dat ze nu bijna een jaar geleden kreeg, kwam bij haar dan ook zeer goed terecht.

Het BHIC koestert mensen met zo’n scherp geheugen als Grada, zij alleen kunnen herinneringen aan de mensen in hun woonplaats vastleggen en zo de lokale geschiedenis voor latere generaties bewaren.
Het BHIC zal deze bovenal lieve en bijdehante dame met een ongelooflijke kennis van het oude Lith bijzonder gaan missen en met ons de hele Lithse gemeenschap!
Wij wensen haar familie veel sterkte toe.

Foto: Het huis op de voorgrond is het café van Wimke van Eldijk. Naar beneden loopt een voetpad naar de Lithse Bol. De foto is gemaakt in Lith in 1926, Grada was toen pas acht jaar.