Belastingambtenaar in het nauw

...Koppermaandag, een illustratie van David Vinckboons uit 1608, prentenkabinet Boijmans van Beuningen...

Het is koppermaandag in Maashees. En dus zitten de boeren in de kroeg. Op koppermaandag, de eerste maandag na Driekoningen, wordt gevierd  dat de kortste dag weer achter de rug is. Proost!

Voor Willem Rovers heeft deze maandag, 9 januari 1854, niets feestelijks. De Commies der Rijksbelastingen logeert in herberg Koks en is in het dorp om samen met zijn collega's Bosschart en Ouwerkerk belastinggeld te innen. 

Dat zijn functie hem niet geliefd maakt, weet de 28-jarige Rovers, afkomstig uit Aarle-Rixtel, als geen ander. Maar vandaag maken ze het wel heel erg bont, de boeren van Maashees. Het zullen de vele borrels wel zijn die ze achter de kiezen hebben. Dat ze daarom zo aan het sarren en het schelden zijn. Het is rond de klok van half twee als Rovers en zijn collega's een wel heel vijandige houding aantreffen in de herberg van Smits. Ze vermoeden dat de drinkende mannen  kwaad in de zin hebben. Vooral die Willem Jansen, een 22-jarige boerenknecht uit het dorp, heeft een grote mond. Het maakt de ambtenaren benauwd en ze vertrekken naar de volgende herberg, die van Jan Heez.

Eenmaal buiten worden ze gevolgd. Jansen voert de meute aan.  Als iemand in de herberg van Heez ambtenaar Bosschart de hand schudt, leidt dat tot luide afkeuring. De commiezen worden uitgescholden. 'Kale jakken', zo klinkt er. En 'landopvreters'. Jansen daagt Rovers uit om te vechten. 'Toe dan, toe dan!' De ambtenaren worden omringd en slagen er maar net in om de herberg te ontvluchten.

Rovers keert naar zijn gehuurde kamer terug in herberg Koks. Zijn collega's vergezellen hem, maar vertrekken later op de middag weer. Ze hebben het café net verlaten als ze horen dat de dronken kerels herberg Koks naar binnen zijn gegaan en Rovers belagen. Snel draaien ze zich om. Een paar maanden later verklaren ze voor de rechtbank in Den Bosch dat ze bij binnenkomst zien hoe Rovers  wordt omringd. Ze zien dat Willem Jansen, een kerel met 'reusachtige handen', Rovers een klap in het gezicht geeft. Dan klinkt een schot en valt de boerenknecht op de grond. De kogel uit Rovers' pistool treft de 22-jarige in het hoofd en hij is op slag dood.

Zelfverdediging, zo oordelen de rechters.  Rovers was in het nauw gebracht en in een stemming die verklaarbaar was na een dag van sarren en schelden. Hij wordt ontslagen van rechtsvervolging. De commies betreurt zijn daad wel. Hij had alleen maar willen zwaaien met het pistool, maar ineens, ineens was het afgegaan...

Dit verhaal is geschreven door journalist/schrijver Geurt Franzen (www.geurtfranzen.com) en verscheen eerder in dagblad De Gelderlander (www.dg.nl/maasland).

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Goede moordenaar
- Koude kant koudgemaakt

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

 

Cold case 1884: de dood van Johannes Hoevenaars

...'Fatal accident' van Johannes Verhoeven...

Op 42-jarige leeftijd vertrekt Johannes Hoevaars uit Volkel in 1884 naar de Verenigde Staten van Amerika. Zijn moeder schrijft hem een brief waarin zij vertelt dat een goede vriend van hem is overleden. Maar een antwoord krijgt ze nooit. Johannes laat nooit meer iets van zich horen. Wat is er gebeurd?

Zou je het in een film zien, dan zou je waarschijnlijk je schouders ophalen om zoveel onwaarschijnlijkheid. Stel je voor: Nederlander vertrekt naar Amerika en ontvangt na een half jaar een brief van zijn moeder. Die leest hij terwijl hij op de reling zit van een winkel, Jackson&Sons. In de brief staat het overlijden gemeld van een boezemvriend van de man. Hij raakt daardoor zo geëmotioneerd dat hij de brief overhandigt aan een vriend die naast hem zit. De Nederlander raakt hierdoor uit balans en valt achterover van de reling, een kelder in. Op slag dood.

Onderzoeker Willem Rovers verdiept zich al jaren in mensen die vanuit Uden en omgeving naar Amerika emigreerden. In die context had hij ook de naam van Johannes Hoevenaars gehoord. Toen hij een artikel van een krantje uit Wisconsin las (van 7 oktober 1884), vielen opeens verschillende puzzelstukjes op hun plaats.Want daarin stond het verhaal van deze Johannes Verhoeven 'from Volkil' nauwkeurig beschreven. "Upon examination it was discovered his skull was fractured", aldus het artikel.

Stel je voor wat de familie in Volkel moet hebben gedacht. Het nieuws van de dood van Johannes heeft Nederland vermoedelijk nooit bereikt. Maar dan nu naar het vervolg van het onderzoek. Zijn er in het archief nog sporen van Johannes terug te vinden? Weet iemand - door overlevering - meer over het vertrek van de beste man naar de Verenigde Staten? Wie weet meer waardoor Willem Rovers verder kan met deze (c)old case? Laat het ons weten!

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Het huisje van Drieka van den Elzen
- Cold case van archiefkraak