Door televisie wordt de huiselijkheid verhoogd

...Udensche Courant maart 1957...

In de tijd dat je nog zaken als een kroonlamp of een rijwiel kon winnen, werd anders tegen televisie aangekeken dan nu. Geen onderzoeken dat je een grotere kans op een strafblad hebt door veel tv te kijken; in de jaren vijftig verhoogde een televisie juist de huiselijkheid.

En daarmee heeft de Udense Harmonie een prachtige hoofdprijs voor haar loterij. Als je de advertentie groot opblaast, zie je getekende voetballers op het beeldscherm. Dat zegt mogelijk ook iets over het aanbod van de programma's. Het eerste journaal is in 1956 te zien; keurig en nogal braaf, met Frits Thors keurig in het pak. Bovendien was er maar één zender.

Oftewel, heel andere tijden dan de onze. Maar dan de prijs van een lot: één gulden per stuk. Als we dat in het speciale rekenapparaatje van het Internationale Instituut voor Sociale Wetenschappen stoppen, komen we uit op een bedrag van 3 euro nu.

Of om het meer met producten te vergelijken: aan het eind van de jaren vijftig betaalde je nog geen twee kwartjes voor één brood. Het lot is dan ook zeker niet goedkoop maar áls je dan een tv zou winnen... die beginnen pas bij een prijs van 775 gulden. Dan ben je wel mooi één van de 100.000 Nederlanders die een tv in huis heeft.

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- De landing op de maan
- IJsbloemen op het raam

Oud-archivaris Harm Douma in de prijzen!

...Harm Douma aan het werk...

De sport- en cultuurprijs Ut Pèèrd, de sport- en cultuurprijs van de gemeente Sint Anthonis, is vorige week gewonnen door oud-streekarchivaris Harm Douma. Voorzitter van de jury, Harry van Raaij, omschreef het als een oeuvreprijs. In het juryrapport staat te lezen waarom de prijs naar de oud-archivaris is gegaan. "De heer Harm Douma, afkomstig uit Friesland, is erin geslaagd zich in korte tijd de historie van Noord-Brabant en dan vooral die van het Land van Cuijk, eigen te maken en op de kaart te zetten." 

Harm Douma was van 1964 tot 1995 streekarchivaris bij de archiefdienst Land van Cuijk.Vanaf de startdatum in 1960 begon streekarchivaris Henk Essink voortvarend met het inventariseren van de archieven van 'zijn' gemeenten. Aanvankelijk zetelde het streekarchivariaat in Cuijk. Eerst in het souterrain van het toenmalige (nieuwe) gemeentehuis, later verhuisde het naar de zolderverdieping. 

In september 1964 kwam Harm Douma in dienst als chartermeester en later in de functie van streekarchivaris. Rondreizend op de Solex of fiets gingen beide heren naar de gemeentehuizen, omdat alle archieven toen nog versnipperd op diverse locaties lagen. In 1967 nam het streekarchivariaat zijn intrek in twee kamertjes van het Wit-Gele Kruisgebouw aan de Trompetterstraat te Grave, want er was geen plek meer in het raadhuis van Cuijk. Rond 1969 startte de nieuwbouw van het toenmalige gemeentehuis in Grave. Echter, voor de archiefdienst werd gedacht aan het Oude Raadhuis. In juli 1987 overleed Henk Essink. De 'Essinklaan' in Grave herinnert aan deze markante persoonlijkheid. 

Een belangrijk project dat Douma ter hand nam, was de inventarisatie van het eeuwenoude, deels middeleeuwse archief van het Kruisherenklooster (1371-1887) te Sint Agatha. Ook zette hij zich in voor het grote restauratieproject van de eeuwenoude Graafse archieven, die in de avond van 2 oktober 1902 tijdens een fataal binnenbrandje op het oude Graafse stadhuis deels in vlammen op gingen. De schade aan het oude archief was enorm. Gelukkig konden deze dankzij inzet van betrokkenen en subsidie gerestaureerd worden. Douma deed regelmatig mooie gelukvondsten. Zo vond hij op de zolder van de pastorie van Cuijk in een relikwieëndoosje het charter uit 1312 terug, waarbij de graaf van Marburg aan de Graafse St. Elisabethskerk een relikwie van de heilige Elisabeth van Thüringen schenkt. 

In 1989 ging het streekarchief Land van Cuijk samen met het streekarchief van Veghel en Oss, zo werd het Streekarchief Brabant-Noordoost geboren met Henk Buijks als directeur. Het werd een instelling van en voor de 15 gemeenten van Noord-Oost Noord-Brabant. Verder nam het Waterschap De Maaskant eraan deel. In 1995, na ruim 31 jaar trouwe dienst, nam Harm Douma afscheid van 'zijn' archief. Nog steeds komt hij wekelijks naar Grave als vrijwilliger van het BHIC. 

Vind je dit interessant? Lees dan ook:

- Waarom de Noordstraat in het zuiden ligt

- Een eeuw Groeten uit Grave