“When we are together, I kiss you te pletter”. Oké, voor John Travolta is dit lied geen bedreiging in de top 40 van 1978 maar the BeeGees moeten met lede ogen toezien hoe dit singletje hen voorbijsnelt in de hitlijst. Creatief brein achter het liedje: Theo Diepenbrock uit Oeffelt. “Ik vond het eigenlijk niet eens een goed lied”, zegt hij twintig jaar later.
De Nederlandstalige zanger komt uit een groot gezin met achttien kinderen. "Theo is een vriendelijk en goedlachs man. Hij draagt lichtblauwe sokken en een lichtblauwe polopull waarvan de kraag bij mekaar wordt gehouden door een soort houdertje", omschrijft het Boxmeers Weekblad de dan nog lokale bekendheid. Ook het feit dat zijn haar altijd zo perfect netjes zit, blijft in weinig interviews onbesproken. Zijn grootste hit wordt geboren in 1978 met het rockabilly-liedje Oh Darling. Gepromoot door Joost den Draaier (oftewel Willem van Kooten) wordt Oh Darling “troetelschijf” en Diepenbrock weet zich te nestelen op nummer twee van de top 40, tussen John Travolta en The BeeGees in. Nederland lijkt aan zijn voeten te liggen.
Maar vier jaar later constateert Diepenbrock wat bitter in De Maaskanter dat Oeffelt kennelijk ver van Hilversum afligt. "Met Oh Darling had ik maar twee televisie-optredens. Plaats voor ook maar één radio-optreden was er niet." In 1999 stelt Diepenbrock vast: "Later wist niemand vaak dat ik dat lied had gezongen. Ik kreeg dan het gevoel dat iedereen wist wie ik was, maar dat niemand me kende." Maar in Oeffelt weten ze goed wie Diepenbrock is. En de zanger is ook nauw verbonden met zijn dorp. "Ik kan niet tegen de stad. Als ik één uur boodschappen ga doen in de Steenstraat in Boxmeer ben ik doodziek."
Zijn liefde voor de muziek heeft voor hem ook niet zoveel te maken met het scoren van hits. Samen met zijn vrouw zingt Theo nog jarenlang in het gemengd koor van de kerk van St. Agatha.
Meer over Theo en zijn Oeffeltse wereldhit vind je op onze site.
Posts tonen met het label Bekende Brabander. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bekende Brabander. Alle posts tonen
vrijdag 9 december 2011
vrijdag 25 november 2011
Het spannende leven van Brabantse Mata Hari
Is het terecht om Elselina Versfelt te omschrijven als een Brabantse Mata Hari? De ingrediënten van haar leven lijken daar alle reden toe te geven. Want deze dame uit Lith is de geschiedenis ingegaan onder een aantal namen, zoals Ida Saint-Elme, Elzélina van Aylde Jonghe, en vooral onder haar pseudoniem La Contemporaine. Ze was schrijfster, toneelspeelster, avonturierster en maitresse van een aantal bekende Franse generaals en wellicht zelfs ook spionne...
Het echtpaar kreeg een zoon en een dochter, maar het huwelijk liep binnen vier jaar uit op een scheiding. Tussen 1795 en 1799 had Elselina een verhouding met Jean-Victor Moreau (1763-1813), Frans generaal, en tussen ca. 1800 en 1815 met Michel Ney (1769-1815), een andere Franse generaal. Voor Moreau verliet ze man en kinderen. Zij reisde in 1796-1797 - voor het gemak in mannenkleren - mee met generaal Moreau en zijn leger door Zuid-Duitsland. In 1797-1798 woonde zij enige tijd met hem samen in Parijs.
In die periode ook poseerde zij vrijwel naakt voor de beeldhouwer François-Frédéric Lemot. Toen haar minnaar in september 1798 tot inspecteur-generaal van het Franse leger in Italië werd benoemd, volgde zij hem naar Milaan, waar zij ‘Madame Moreau’ genoemd werd. Eind 1799 kwam er een eind aan haar relatie met Moreau (Hij ging trouwen. Met een ander).
Bron: het uitgebreide verhaal over deze wilde dame is van Gé Ostendorf-Reinders en is te vinden in het Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland.
Ze werd geboren als jongste van de zeven kinderen van de Lithse predikant Gerrit Versfelt (1735-1781) en Alida de Jongh (1738-1828). Toen haar vader overleed, was Elselina vijf jaar. Het gezin verhuisde naar Amsterdam en daar trouwde Elselina in 1792 met de Amsterdamse koopman Jan Ringeling Claasz. Ze was toen net vijftien jaar, maar ze had gedaan alsof ze zeventien was.
Het echtpaar kreeg een zoon en een dochter, maar het huwelijk liep binnen vier jaar uit op een scheiding. Tussen 1795 en 1799 had Elselina een verhouding met Jean-Victor Moreau (1763-1813), Frans generaal, en tussen ca. 1800 en 1815 met Michel Ney (1769-1815), een andere Franse generaal. Voor Moreau verliet ze man en kinderen. Zij reisde in 1796-1797 - voor het gemak in mannenkleren - mee met generaal Moreau en zijn leger door Zuid-Duitsland. In 1797-1798 woonde zij enige tijd met hem samen in Parijs.
In die periode ook poseerde zij vrijwel naakt voor de beeldhouwer François-Frédéric Lemot. Toen haar minnaar in september 1798 tot inspecteur-generaal van het Franse leger in Italië werd benoemd, volgde zij hem naar Milaan, waar zij ‘Madame Moreau’ genoemd werd. Eind 1799 kwam er een eind aan haar relatie met Moreau (Hij ging trouwen. Met een ander).
Vanaf begin 1800 nam zij als artiestennaam de naam Ida Saint-Elme aan en sloot zich aan bij een troep reizende toneelspelers. In 1809 bevond ze zich - op voorspraak van Napoleon zelf - als voorlezeres in Florence aan het hof van Napoleons oudste zuster Elisa Bacciocchi, groothertogin van Toscane. Maar blijkbaar was zo’n baantje te mak.
Versfelt verliet Italië om opnieuw Ney achterna te reizen. Zo arriveerde zij in september 1812 in Moskou, nog net voordat de Russen de stad zouden platbranden. In 1827 maakte zij naam met haar Mémoires d’une Contemporaine (8 delen, 1827-1828), die een groot succes waren. Haar laatste jaren bracht zij door in Brussel in het hospitium van het Ursulinenklooster. Daar stond zij ingeschreven, met die typerende mengeling van echte en fictieve gegevens, als Elselina Versfelt de Jong, geboren op 20 september 1778 in Toscane, bijgenaamd ‘La Contemporaine’, weduwe van Saint-Elme, graaf van het keizerrijk, en van ‘Rienglin’ (Ringeling). Zij stierf in 1845 in Brussel, 68 jaar oud.
Bron: het uitgebreide verhaal over deze wilde dame is van Gé Ostendorf-Reinders en is te vinden in het Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland.
Abonneren op:
Posts (Atom)



