Posts tonen met het label Oeffelt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Oeffelt. Alle posts tonen

woensdag 26 augustus 2015

De molenaar van Oeffelt


Molen De Vooruitgang te Oeffelt na de verbouwing in 1987
Theo van Bergen, één van onze vaste vrijwilligers in Grave, is sinds 1980 ook vrijwillig molenaar op molen 'De Vooruitgang' te Oeffelt. Deze molen doet zijn naam wel eer aan dankzij het vooruitstrevende werk van Theo. Conny van Hees heeft hem geïnterviewd over zijn bijzondere bijdrage aan dit prachtige bouwwerk.

Theo is in 1977 begonnen aan de cursus vrijwillig molenaar in Cuijk. Drie jaar later slaagde hij voor deze cursus en is hij begonnen met zijn vrijwilligerswerk in Oeffelt op elke zaterdag naast zijn werk bij Stork in Boxmeer. Samen met de instructeur is hij naar het College van B&W gegaan om de wederopbouw van de Oeffeltse molen te bespreken.

De Vooruitgang
Al direct vanaf het begin (in 1913) droeg de molen de naam 'De Vooruitgang.' De daadwerkelijke restauratie begon in 1986 en de eerste fase was een jaar later afgerond. De molen werd geheel maalvaardig in 1993 in gebruik genomen, want er was een compleet binnenwerk aangebracht.

De Molenstraat in Oeffelt
In die tijd kwam er nog geen publiek, want er was nog niets binnen, behalve een trap die wel een halve meter doorboog en die zorgde voor twee etages. Er werd sporadisch gemalen, bijvoorbeeld voor veevoer voor het hertenkamp (tweede klas graan) en voor de bakker, die zelf het graan bracht.

In 1993 was de eerste nationale Molendag op molen De Vooruitgang. In het begin kwam er 75 tot 100 man op af, tegenwoordig aanmerkelijk minder. Ieder jaar komen de communicanten uit Oeffelt naar de molen, waar ze kunnen zien hoe er meel gemalen wordt voor het brood. Daarna komen ze bijeen bij het oorlogsmonument om een foto te maken.

Damestoilet
Het toilet
Op een gegeven moment kwamen er ook vrouwelijke vrijwillige molenaars in Oeffelt te werken. Een hele dag zonder toiletbezoek hielden zij uiteraard niet vol en om deze reden moest er een toilet in de molen worden gebouwd. Hiervoor moest flink gelobbyd worden, maar dat lukte aardig en uiteindelijk is er een keurig toilet gekomen, voor dames én voor heren.

Theo bedankt!
De Vooruitgang heeft nog meer veranderingen ondergaan de afgelopen decennia. Zo moest er een boerengemaal komen om de molen elektrisch aan te drijven bij gebrek aan wind. Via internet is er een maalstoel gekocht in Goes en het bordes is gemaakt door verschillende geslaagde molenaarsleerlingen. In 2013 werd dit boerengemaal voor het eerst gebruikt.

Theo met een aantal van zijn molenaarsleerlingen
Er zijn in Oeffelt in ongeveer 30 jaar ruim 40 mensen geheel of gedeeltelijk opgeleid door Theo van Bergen, onder wie twee dames en vijf mensen uit Duitsland (Kalkar).

De naam 'De Vooruitgang' wordt wel eer aangedaan, als je bedenkt wat er allemaal is vernieuwd en veranderd onder de bezielende leiding van Theo van Bergen!

Geschreven door:
Conny van Hees en Lisette Kuijper

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Negentien jaar en gesneuveld in Oeffelt
- Twintig sterke mannen verplaatsen molen

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

woensdag 15 april 2015

Kapelaan in opspraak!

Kapelaan Fenneker doet 'vrijwillig' afstand van zijn functie. Wat is er gebeurd?
We hebben ze in verschillende vormen en van veel verschillende schrijvers: mooie, bijzondere brieven. Op initiatief van Tresoar twitteren archieven en musea regelmatig een mooie brief uit hun collectie met #HistoryPost. Het BHIC doet mee en deze week bekijken we twee brieven over een Oeffeltse kapelaan die werd beschuldigd van bijgelovige, zelfs magische praktijken!

Olie en zout
Op 7 april 1836 belandt een verontrustende brief op de deurmat van de deken in Cuijk met een ernstige verdenking van de kapelaan Fenneker te Oeffelt. Een zeer geloofwaardig man had deze geestelijke bezocht, omdat iemand in zijn familie ziek was. Hierop antwoordde Fenneker hem: 'Dan weet ik het al, gij hebt dat gisteren op die en die uur gedagt en op die uur van huis gegaan.' En inderdaad het was ' juist zoo!'

Lees hier welke 'wondere werken' de pastoor allemaal uitvoerde...
Maar deze voorspelling was nog niets vergeleken bij de magische sessie die daarna door de kapelaan werd uitgevoerd. De bezoeker moest een maatje olie en een pond zout halen, vervolgens werd hij verzocht driemaal 'het geloof' te bidden. Hij haastte zich daarna met de olie naar huis, die de zieke 'in den mond moest nemen' en daarmee zijn borst bestrijken, en hij moest zeggen 'In den naam des Heere J.C. verdwijnt van mij ziekte.'

Het zout moest vervolgens aan de vier hoeken van het bed worden gebonden en het overige in het 'bedstroo' worden gestrooid. 'Dan zou de persoon in 9 dagen zeker genezen zijn,' verzekerde Fenneker hem. Onderaan de brief wordt vermeld dat de man stellig werd bevolen de kapelaan niet te verraden. Dit gebod is dus helaas voor Fenneker niet opgevolgd...

Wijze raad
Hierboven kon je al lezen dat Fenneker in 1840 uiteindelijk 'vrijwillig' afstand deed van zijn functie. Maar hoe vrijwillig was dit eigenlijk? Waarschijnlijk zal hij in Oeffelt met de nek zijn aangekeken en zal er veelvuldig over hem geroddeld zijn.

Dagelijks naar de kerk om boete te doen!
Gelukkig verloor de deken van Cuijk hem niet uit het oog. Hij schrijft de kapelaan bovenstaande brief, waarin hij hem een hart onder de riem steekt en hem van wijze raad voorziet: 'Uwe toestand is zoo naar lighaam als naar ziel waarschijnlijk te beklagen maar ook gemakkelijk te verbeteren, gij hebt dit zelf in uwe handen.'

Eer en rust?
Maar wat stond Fenneker dan te doen? De deken is hier heel duidelijk over: 'Ja ik smeek u volg mijnen raad, begin met dagelijks naar de kerk te gaan vooral zondags nooit te ontbreken en alles zal goed gaan.' Mocht de kapelaan dit een maand volhouden, dan zou hij zijn oudedagsvoorziening gewoon ontvangen en de deken belooft hem 'zoo zult gij de weinige dagen die u nog te leven overblijven in eer en rust slijten.'

Zijn broer was overigens pastoor van Oeffelt en ook hij bezorgde de parochie de nodige problemen. Heel rustig is het in de parochie van Oeffelt dus niet geweest...


Lisette Kuijper

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
-  Brief vertelt het verhaal van de eigen tijd
- Negentien jaar en gesneuveld in Oeffelt



woensdag 14 augustus 2013

Op de mallemolen door de vorige eeuw

Augustus is bij uitstek de kermismaand. Over het ontstaan van de kermis bestaan uiteenlopende theorieen. Waarbij de één het erop houdt dat het fenomeen een erfenis is van de Romeinen (als uitvloeisel van de jaarmarkt) en de ander stelt dat het om een kerkelijk feest gaat (de viering van een sterfdag van de patroon van een parochie).

Wat wel zeker is, is dat het vastleggen van kermissen op de gevoelige plaat al ruim een eeuw gebeurt. Dankzij onze voorraad foto's kunnen we een mooi beeld krijgen van kermissen door de jaren (en plaatsen) heen. Over mallemolens en meer...

Oeffelt, 1913, wellicht als onderdeel onafhankelijkheidsfeesten
 

Sint-Michielsgestel, 1952, oud-Hollandse spelletjes tijdens de kermis


Den Dungen, jaren vijftig (?)


Uden, kamelenrace (jaartal onbekend)


Den Dungen, 1982


Uden, kindervliegtuigjes (jaartal onbekend)

vrijdag 30 maart 2012

Prinses Maxima in Oeffelt



Maxima in Oeffelt, foto: Antoon Grutters
Boomplantdag is het ieder jaar maar voor Oeffelt was het vorige week wel een heel speciale versie: daar kwam prinses Maxima. Bovendien werden 28 gedenkbomen geplant voor de slachtoffers van het busongeluk in Zwitserland. Prinses Máxima plantte de laatste gedenkboom en onthulde een herinneringsplaquette. 

Op 10 april 1957 werd de eerste officiële landelijke boomplantdag georganiseerd in Apeldoorn. Er waren toen 1600 kinderen bij aanwezig. Nu, 55 jaar later, vieren ruim 115.000 kinderen in Nederland de boomfeestdag. Zij planten ruim 200.000 bomen. In de laatste 55 jaar zijn er meer dan tien miljoen bomen op de Nationale Boomfeestdag geplant, ofwel ruim 4000 voetbalvelden, zo lezen we op de site van de boomfeestdag.

Op naar het planten van de bomen, foto: Antoon Grutters
In het Land van Cuijk gingen 750 kinderen aan de slag. Onder een stralende zon werden de bomen geplant. Behalve Maxima was Onno Hoes, burgemeester van Maastricht, maar nu in de hoedanigheid van voorzitter van de stichting boomplantdag er ook.

De FAO, de Internationale Organisatie van de VN voor Landbouw en Voedsel, sloeg in 1954 alarm en uitte haar bezorgdheid over de grootschalige ontbossing in de wereld. Dit leidde tot het aannemen van een resolutie waarin werd opgeroepen tot een jaarlijks terugkerend ‘World Festival of Trees’. Nederland gaf hieraan gehoor door het Landelijk Comité Boomplantdag op te richten. De landelijke boomplantdag mag dan eind jaren vijftig officieel op touw zijn gezet maar voor die tijd waren er plaatselijk al veel initiatieven. Zo hebben we een soort diploma uit 1928 dat verwijst naar de boomplantdag in Den Bosch.



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wil je meer lezen over boomplantdag? Lees dan:
De drie kastanjebomen
De linden en de iepen
De trompetboom
 
Wil je meer oude foto's zien? Kijk dan hier.
 
 

vrijdag 9 maart 2012

Buigen, snoeien en vlechten


Wie denkt dat een heg vlechten iets is dat je zomaar even doet, komt bedrogen uit. 
Sinds mensenheugenis vormen deze maasheggen de scheiding tussen kleine percelen weiland. De Maas, de weiden en de heggen bieden samen een uniek landschap met een rijke flora en fauna. Maasheggenvlechten is een oud ambacht dat de laatste jaren weer op de kaart is gezet. Niet in de laatste plaats dankzij het jaarlijkse Nationaal Kampioenschap Maasheggenvlechten dat aanstaande zondag (11 maart) van 11.00 tot 16.00 uur plaatsvindt in Oeffelt.


Wat houdt maasheggenvlechten precies in vragen wij ons af. Antoon Grutters van de organisatie NK-Maasheggenvlechten legt het ons uit: “Een vrij uitgegroeide meidoornhaag wordt omgevormd tot heg door staken ‘om te buigen’ en deze staken te snoeien en vervolgens te vlechten tot een stevig geheel. Eerst worden lage staken gelegd, en uit enkele resterende staanders worden hoge leggers gemaakt. Na het vlechten blijft de heg dus leven, loopt weer uit en vormt daarmee een zeer dichte heg.” Maar wat zijn nu de kneepjes van het vak? “Het gaat erom de juiste techniek te bepalen om tot een goede constructie te komen. Dat is lastig en vergt overleg en ervaring.”

Maasheggenvlechters aan het werk...
Het kampioenschap, dat wordt georganiseerd door de Stichting Landschapsbeheer Boxmeer en het IVN, is een regionaal fenomeen dat druk wordt bezocht. De vlechters werken volgens de maasheggenvlechtstijl, die opnieuw ontwikkeld is aan de hand van interviews met oude streekbewoners, die hier in de eerste helft van de vorige eeuw zelf heggen hebben gevlochten. Naast de circa 120 Maasheggenvlechters zijn er ook deelnemers uit andere landen, waaronder Engeland en Frankrijk, die een demonstratie zullen geven.

Wat maakt deze dag zo bijzonder? “Je kunt de hele dag kijken naar en praten met de deelnemende (Europese) vlechters. Maar er zijn ook veel attracties voor jong en oud, zoals ritjes maken met de ossenkar of het trekpaard, schapen drijven, informatiestands, muziek en sieraden vlechten. Het mooiste blijft misschien toch om zelf een keertje te mogen vlechten…”

Meer weten over het NK Maasheggenvlechten 2012? Klik hier. Voor de liefhebbers een kleine impressie van deze dag:

vrijdag 30 december 2011

Vuurwerkfoto's uit vervlogen tijden...

Er zijn waarschijnlijk weinig mensen die dit jaar vuurwerk afsteken om boze geesten te verjagen. Toch heeft deze traditie daar haar wortels liggen. Na de Tweede Wereldoorlog was het (begrijpelijk) lange tijd niet populair om uitgebreid te knallen maar eind jaren vijftig kwam daar verandering in. Kijk maar mee. 

We zien van boven naar beneden vuurwerk uit Veghel in 1959, nogmaals Veghel 1965, in Heeswijk (jaartal onbekend) en afsluitend Oeffelt 1993.



vrijdag 23 december 2011

“Een afgrijselijken moordaanslag”

beeld van Oeffelt in vroeger jaren, niet gerelateerd aan het misdrijf

“Juist omdat zulke droevige gebeurtenissen zoo hoogst zeldzaam in deze streek voorvallen, treffen ze ons zoo geweldig, als we een zoodanig treurig feit moeten konstateeren", lezen we in De Graafsche Courant van oktober 1897.

Een stel jongemannen, op de terugweg van de Oeffeltse kermis, doet nog een herberg in Haps aan. Als ze die rond 11 uur verlaten om naar huis te gaan, gaat het mis. De dader begint vreselijk te vloeken, en het latere slachtoffer zegt daar iets van. Dat loopt niet goed af…

fragment uit het artikel in De Echo
De Echo verslaat: “Er vielen ernstige vloeken waarover de onbeschaamde werd onderhouden door een der kameraden, een oppassend jongmensch, de 16-jarigen G.G. (…) De berispte, de 22-jarige E.P, haalde een scherp mes te voorschijn en dreef het zijn tegenstander in het lijf met zulke kracht dat de ingewanden te voorschijn kwamen.”

Tijdens de rechtzitting, op 25 november in Den Bosch, vertellen verdachte en getuigen wat er precies gebeurd is. Omdat Egbert Peeters (alias “Broeks”) maar zo bleef vloeken, vatte Gerard Gijsbers hem bij de kraag om hem tot stilte te manen. Volgens een van de twee andere aanwezige jongens, ene Veekens, roept Peeters daarbij “ik zal mijn mes eens vatten.” Peeters geeft zelf ook toe dat hij zijn knipmes uit zijn zak had gehaald en daarmee Gijsbers twee keer in het onderlijf heeft ‘geslagen’.

Gijsbers vertelt dat hij een schrijnend gevoel in zijn buik kreeg, een stap achteruit deed en uitriep “ik ben geraakt!”. Leunend op de schouders van Veekens is hij vervolgens naar huis gestrompeld. Onderweg maakt hij zijn broek los en ontdekt dat zijn hemd vol bloed zit. Thuisgekomen blijkt ook zijn bovenbroek helemaal bebloed te zijn en dat er - en De Echo schuwt onsmakelijk details niet - “enige darmen uit mijn bebloede buik staken”.

uit het vonnis
De Echo rapporteert verder: “De laaghartige dader werd ’s morgen gearresteerd. Men kan denken hoe groot de verontwaardiging is, van allen, en hoe tevens allen medelijden hebben met de diep bedroefde ouders. Moge de schuldige flinke straf ontvangen om zoodoende tot een schrikwekkend voorbeeld te dienen voor anderen”. De Bossche rechtbank besluit op 2 december 1897 de 22-jarige metselaar te veroordelen tot twee jaar gevangenistraf, vanwege het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel.

Deze (en andere verhalen) kun je ook lezen op onze site.




vrijdag 9 december 2011

Herinnert u zich deze nog? I kiss you te pletter

“When we are together, I kiss you te pletter”. Oké, voor John Travolta is dit lied geen bedreiging in de top 40 van 1978 maar the BeeGees moeten met lede ogen toezien hoe dit singletje hen voorbijsnelt in de hitlijst. Creatief brein achter het liedje: Theo Diepenbrock uit Oeffelt. “Ik vond het eigenlijk niet eens een goed lied”, zegt hij twintig jaar later.

De Nederlandstalige zanger komt uit een groot gezin met achttien kinderen. "Theo is een vriendelijk en goedlachs man. Hij draagt lichtblauwe sokken en een lichtblauwe polopull waarvan de kraag bij mekaar wordt gehouden door een soort houdertje", omschrijft het Boxmeers Weekblad de dan nog lokale bekendheid. Ook het feit dat zijn haar altijd zo perfect netjes zit, blijft in weinig interviews onbesproken. Zijn grootste hit wordt geboren in 1978 met het rockabilly-liedje Oh Darling. Gepromoot door Joost den Draaier (oftewel Willem van Kooten) wordt Oh Darling “troetelschijf” en Diepenbrock weet zich te nestelen op nummer twee van de top 40, tussen John Travolta en The BeeGees in. Nederland lijkt aan zijn voeten te liggen.

Maar vier jaar later constateert Diepenbrock wat bitter in De Maaskanter dat Oeffelt kennelijk ver van Hilversum afligt. "Met Oh Darling had ik maar twee televisie-optredens. Plaats voor ook maar één radio-optreden was er niet." In 1999 stelt Diepenbrock vast: "Later wist niemand vaak dat ik dat lied had gezongen. Ik kreeg dan het gevoel dat iedereen wist wie ik was, maar dat niemand me kende." Maar in Oeffelt weten ze goed wie Diepenbrock is. En de zanger is ook nauw verbonden met zijn dorp. "Ik kan niet tegen de stad. Als ik één uur boodschappen ga doen in de Steenstraat in Boxmeer ben ik doodziek."

Zijn liefde voor de muziek heeft voor hem ook niet zoveel te maken met het scoren van hits. Samen met zijn vrouw zingt Theo nog jarenlang in het gemengd koor van de kerk van St. Agatha.
Meer over Theo en zijn Oeffeltse wereldhit vind je op onze site.

maandag 29 augustus 2011

Negentien jaar en gesneuveld in Oeffelt


Is een oorlogskerkhof al erg indrukwekkend door de uitgestrekte velden vol witte kruizen, het wordt nog aangrijpender als je de leeftijden van de gesneuvelden ziet. Ook Oeffelt kent een dergelijke tragische geschiedenis met jonge slachtoffers. Een monument bij de molen zorgt ervoor dat zij niet worden vergeten.

Op 22 juni 1943 stortte een Lancaster van Royal Air Force neer in Oeffelt. De zeven bemanningsleden kwamen door ontploffing van het vliegtuig om het leven. Om dit niet te vergeten, is tien jaar terug een oorlogsmonument geplaatst.

Het 'Lancaster-monument' is een gemetselde zuil van twee meter hoog, bekroond met een vliegtuigpropeller. Op de zuil is een marmeren plaquette waarop de namen en leeftijden van de gesneuvelde militairen staan. De leeftijden spreken boekdelen: de jongste twee zijn negentien, de oudste van de club 28 jaar. Het monument is geplaatst in het parkje bij molen 'De Vooruitgang' aan de Molenstraat te Oeffelt.

Wat niet iedereen weet, is dat het monument van de tekentafel komt van Theo van Bergen, in Oeffelt vooral bekend als molenaar. Theo heeft na jarenlang hard werken de molen De Vooruitgang in Oeffelt nieuw leven ingeblazen maar is - helemaal los daarvan - ook verantwoordelijk voor het ontwerp van het monument.


O ja, daarnaast is Theo óók al jarenlang een vrijwillige kracht bij het BHIC in Grave. Over veelzijdig gesproken.

Foto boven: het oorlogskerkhof in Uden

Foto onder: Theo van Bergen

vrijdag 2 juli 2010

Met de kennis van nu...


"Met de kennis van nu" had Nout Wellink toch anders gehandeld ten aanzien van de DSB Bank. De president van De Nederlandse Bank (DNB) bood - na het verschijnen van het onderzoeksrapport - excuses aan aan mensen die gedupeerd zijn door het omvallen van de Bank. Sorry zeggen is vaak lastig maar even zo vaak onontkoombaar.

Stel dat je een ander bestuur krijgt maar je zit daar helemaal niet op te wachten. Dan heb je - zeker als je burgemeester bent - een flink probleem. Burgemeester van Thielen van Grave zit in 1814 in die situatie. De Franse troepen trekken zich na de nederlaag van Napoleon terug maar daar zit het Graafs stadsbestuur niet op te wachten.

Tot grote ergernis van kolonel Ferdinand D'Hauw die het schande vindt dat de burgemeester geen oranjestrik- of lint draagt. Aan zijn superieuren schrijft de kolonel: "Ik maak er geen geheim van dat het mij aangenaam zou zijn wanneer hij [burgemeester Van Thielen] order zou krijgen om mij zijn excuses te maken en om mij met zijn stadsbestuur welkom te komen heten."

Weten wat de kolonel nog meer schrijft aan zijn superieuren? Of dat de burgemeester tegen de kolonel zegt: "Met de kennis van nu..."? Lees meer op onze site!

Foto: Oeffelt, het feestcomité voor onafhankelijkheidsfeest 1813-1913 na Napoleon, 1913.

woensdag 30 december 2009

Oud en nieuw valt in het water


Niks geen vuurwerk of oliebollen in Oeffelt, tijdens de jaarwisseling van 1925-1926. Inwoners hadden wel iets belangrijkers aan het hoofd: hoe konden zij het wassende water keren?

Op donderdagmorgen 31 december breekt de dijk bij Nederasselt en ontstaat er een gat van 150 meter. Het water dat binnenstroomt, zet een groot deel van het Land van Cuijk blank. 's Avonds begeeft de dijk bij Oeffelt het op twee plaatsen.

"Het water stortte met geweld en met een oorverdovend gehuil door de allengs groter wordende dijkopeningen bij Den Urling en bij de Reetjes. Het stroomde de huizen en de stallen in en zette alle straten blank. De mensen vluchtten naar de zolders. Het vee, dat tot aan de borst in het water stond, werd aan zijn lot overgelaten", schrijft de krant De Echo.

Het wassende water slaat hard toe. Op honderd meter van de Molenstraat na is Oeffelt de eerste dagen van het nieuwe jaar helemaal ondergelopen. Er komen geen inwoners om; wel verdrinken er ongeveer 500 kippen, 15 varkens, een koe en een schaap.

Op 10 januari, als het water al sterk zakt, komt de gemeenteraad bijeen. Zij bespreekt de toestand van het dorp én de schuldvraag. Wie had kunnen voorkomen dat de dijken zouden doorbreken?

Lees meer over de hoge waterstand en over het antwoord op de schuldvraag op onze website.

Foto: Oeffelt, het Looi bij hoog water, 1926

woensdag 28 oktober 2009

Hoofdzeer in Oeffelt

Met het toenemend aantal gevallen van Mexicaanse griep nemen ook basisscholen in Nederland steeds meer voorzorgsmaatregelen. Juffen en meesters zien er steeds strenger op toe dat de zeeppompjes bij de kraan wel worden gebruikt.

Besmettelijke ziekten zijn niet nieuw en duiken door de eeuwen heen in allerlei varianten op. Zoals in 1860 in Oeffelt toen "hoofdzeer" opdook. Hoewel niet zo gevaarlijk als de Mexicaanse griep was hoofdzeer (of kwaadziekte) voor de Oeffeltse jeugd heel vervelend.

Het begon met jeuk en rode plekken op het hoofd en leidde er al snel toe dat de kinderen hun haren verloren. Gelukkig kende burgemeester H. Geurts een mysterieuze dame in Venray die de ziekte wist te bestrijden. Voor "vier gulden per hoofd" behandelde zij de kale koppies in Oeffelt.

Burgemeester Geurts bleek over een groot hart te beschikken. Als ouders het geld niet hadden, kwam er een tegemoetkoming uit de gemeentekas. Kwaadziekte is na 1865 niet meer voorgekomen in Oeffelt.

Lees meer over kale koppies in Oeffelt

Klik op het document hieronder om te lezen over de bestrijding van hoofdzeer in Oeffelt. Het is een fragment uit de notulen van de gemeenteraadsvergadering.

Kale koppies in Oeffelt