Posts tonen met het label foto's BHIC. Alle posts tonen
Posts tonen met het label foto's BHIC. Alle posts tonen

vrijdag 15 april 2016

Dagelijks leven van Grave in beeld gebracht

...wie weet er meer over deze foto uit Grave?...
Het lijkt bijna alsof je zelf getuige bent van zestig jaar Graafse geschiedenis: met meer dan 10.000 foto’s van fotograaf Jos en zoon Jean Smeets wordt het dagelijkse leven prachtig in beeld gebracht. Al deze foto’s zijn voortaan te bekijken op de site van het BHIC.

De collectie bestaat uit fotonegatieven uit Grave (en de dorpskernen Escharen, Gassel en Velp) die tussen 1948 – 2008 gemaakt zijn door fotograaf Jos Smeets en later door zijn zoon Jean Smeets, die ook fotograaf is. Door een schenking van Jean Smeets - die onlangs zijn bedrijf beëindigd heeft - heeft het BHIC deze fotocollectie verworven.


Het BHIC heeft de collectie (10.228 negatieven) geselecteerd, gescand en gedigitaliseerd. De afbeeldingen in zwart/wit en kleur geven een mooi tijdsbeeld en een bijzondere inkijk in de lokale geschiedenis van Grave. Lang niet alle fotobeschrijvingen zijn volledig. We hopen dus dat mensen die meer weten over een foto ons helpen aan informatie en reageren.


Jean Smeets: “Mijn vader is in 1948 in de Rogstraat in Grave begonnen met zijn zaak. Hij maakte portretfoto’s en bruidsreportages, maar bijvoorbeeld ook straatbeelden. Daarnaast werkte hij vaak in opdracht, onder andere voor de Graafsche Courant, maar ook voor de Gelderlander. In 1955 is hij verhuisd naar de Klinkerstraat, waar ik nu nog steeds zit. In 1972 heb ik zijn zaak overgenomen. Ons werk was heel afwisselend, die diversiteit van ons vak zie je zeker terug in deze collectie.”

...Jos en Jean Smeets...
Benieuwd geworden? Kijk dan hier of via www.bhic.nl/fotos, vervolgens bij het zoekvenster  de code 1907-?????? intypen (ja inderdaad, zes vraagtekens...). Weet je meer over een foto, help ons aan informatie en reageer via de blauwe knop bij de foto.

Geschreven door:
Margot America

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Twee fraaie Fords en een bijzondere ambulance
- Horeca op suikerzakjes

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

woensdag 6 augustus 2014

Margot kiest: Het gezicht van de oorlog #stukvanhetjaar2014

Evacuatie van een ontredderd gezin in Sint-Michielsgestel in 1944

Ik kwam 'm tegen toen ik op zoek was naar oorlogsfoto's voor een themanummer. Deze aangrijpende foto uit de Tweede Wereldoorlog is opvallend anders dan de meeste oorlogsfoto's in onze beeldbank. Hij vertelt een verhaal, drukt paniek en wanorde uit, maakt angst voelbaar, maar biedt tegelijkertijd troost... Ik vroeg me af waar dit was, wanneer, en wie dit waren?

Pas op: granaten!
De foto is genomen in Sint-Michielsgestel en dateert van 1944, aan het einde van de Tweede Wereldoorlog dus. De fotograaf is onbekend. We zien een Engelse soldaat en een ontredderd gezin. Bij nadere bestudering blijkt deze oorlogssituatie zich af te spelen bij de boerderij van Toon Kapteijns. Toon zit met zijn vrouw en tien kinderen in hun schuilkelder onder de boerderij. Rond het middaguur vallen er fosforgranaten ter hoogte van hun erf. Linke soep natuurlijk, want deze granaten produceren rook en verspreiden in een straal van 15 meter fosfor. Weg spattende fosfordeeltjes kunnen brand veroorzaken. Er is dus haast geboden: het gezin Kapteijns moet daar snel weg.

Het gezicht van de oorlog
Engelse soldaten schieten te hulp bij het evacueren van dit Brabantse gezin. Op de voorgrond zien we de jongste telg van het gezin Kapteijns, baby Sieneke. Zij is op dat moment net een jaartje oud. Links in beeld zien we de dertienjarige Sjaantje. Deze foto spreekt boekdelen en verbeeldt voor mij het gezicht van de oorlog. Maar waarom? Komt dat omdat je je hier midden in de oorlogschaos bevindt? Wat ik me ook afvraag: wat drijft de fotograaf om juist op dit moment waarbij élke minuut telt, een foto te maken? Of is deze foto misschien in scène gezet?

.... Margot met haar Stuk...

Fotografie in de oorlog
Eigenlijk kon je tijdens de Tweede Wereldoorlog tot de herfst van 1944 gewoon foto's maken. Je mocht alleen geen razzia's of militaire gebeurtenissen vastleggen, maar het gebeurde stiekem wel. Soms werd er bewust geposeerd. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat dat hier het geval is.
Tijdens de oorlog moesten alle foto's eerst langs het Bureau Fotopers van de Duitse bezetter. Zij schreven de bijschriften. Verder werden foto's daar voorzien van een kleurcode. Die bepaalde dan of - en zo ja - hoe je die foto mocht publiceren. Vanaf dat moment moest je bij alle foto's ook de naam van de fotograaf vermelden. Wrang detail: de vakfotografie kreeg tijdens de Tweede Wereldoorlog een enorme impuls, omdat er miljoenen pasfoto's gemaakt moesten worden voor op de persoonsbewijzen. Bovendien wilden families geposeerd in hun huiskamer massaal op de foto. Een herinnering, want je wist nooit wat er ging gebeuren.

In onze beeldbank zitten veel foto's van de bevrijding. Mensen bewaarden hun fotorolletje voor een speciaal moment, maar ook voor kiekjes van het dagelijks leven of stiekem van minder onschuldige situaties. Dat laatste deden ze dan vanuit een raam of van achter een gebouw. Dat leverde indringende beelden op. Ik vraag me af of deze foto is gemaakt door een Engelse soldaat, of misschien wel door een kind van de familie Kapteijns? Maar daar zal ik waarschijnlijk nooit achter komen.

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Annemarie kiest: zorgplicht gemeenten
- Hugo kiest: Moffenspiegel


maandag 26 maart 2012

Geheimen van het BHIC onthuld...

Tuurlijk is je duizendste volger speciaal - zeker als ze zo enthousiast zijn als Thom en Jacqueline Schnitzler - en natuurlijk onthaal je die met alle egards... Maar we zijn zeker zo blij met al onze andere trouwe volgers! Daarom legden wij hen de vraag voor: wat zou jij nu willen zien van het BHIC? En dat leverde een leuke uitkomst op. Kijk maar mee.
Wie twitteren voor het BHIC? Zie hier het team en de mooie Citadel;-)

alles wat niet in een archiefdoos kan/past/hoort
het vernieuwde BHIC-café
een blik in het kaartendepot
het Kruithuisje van binnen
en omdat we niet de flauwste zijn: Marilou, Christian, Mariët en Margot