Posts tonen met het label 1934. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 1934. Alle posts tonen

woensdag 27 mei 2015

Puistjes perikelen

Geen Clearasil maar... kloosterbalsem?
Het Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC) heeft de drie oudste regionale kranten uit het Land van Cuijk gedigitaliseerd. Ze zijn nu online doorzoekbaar via www.bhic.nl/kranten. Het gaat om de Graafsche Courant (1852-1945), de Echo (1881-1945) en het Boxmeers Weekblad (1868-1945). Met deze krantencollectie kun je thuis bladeren door bijna honderd jaar oude kranten. En dat levert massa's intrigerende verhalen op. Wist je bijvoorbeeld dat in de jaren dertig veel mensen stierven nadat ze een puistje hadden opengekrabd?

Hands off your face!
Wanneer je op onze website de Graafsche Courant, de Echo en het Boxmeers Weekblad uit de jaren dertig doorbladert, kom je tientallen berichten tegen van mensen die een onschuldig puistje hadden opengekrabd en als gevolg daar van waren overleden.

Het krabben van een puistje werd mejffrouw Van Niftrik fataal
Tegenwoordig is het niet meer voor te stellen, maar in de jaren dertig bezweken tientallen arme stakkers aan deze 'onvoorzichtigheid.' De slachtoffers stierven vaak in het ziekenhuis 'na de smartelijkste pijnen', zo ook mejuffrouw Van Niftrik-Swiers uit Oss, wier gezicht na het openkrabben van het bewuste puistje in 1934 helemaal opzette. Een bezoek aan het Sint Anna Ziekenhuis mocht niet baten; ze overleed diezelfde dag nog.

Brandnetelpannenkoeken en buskruit?
Was er dan helemaal niets te doen aan die puistjes perikelen? Jawel, je moest gewoon voorkomen dat die akelige rode bultjes op je gezicht verschenen! Kloosterbalsem zou één van de wondermiddelen zijn, maar er waren nog veel meer tips en trics, die niet altijd even prettig waren.
 
Wie krijgt er buskruit en vijf pond vijgen naar binnen?
Vijf pond vijgen!
Wat dacht je van gestampte eierdoppen en buskruit of pannenkoeken met gebakken brandnetels? Niet de meest lekkere medicijnen. Maar het wordt nog erger, want wie echt van zijn steenpuisten af wil, zou vijf pond vijgen achter elkaar op moeten eten! Dan heb ik toch maar liever een paar van die lelijke pukkeltjes op mijn gezicht...

Lisette Kuijper

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- De zeep der wijzen!
- Cynisme, geldzucht en 'n hooivork in de borstkas

 


vrijdag 24 februari 2012

Zelfmoord van voormalig succesvol acteur


Het klinkt als een sprookje: geboren worden als buitenechtelijk kind in Sint-Oedenrode en jaren later schitteren als acteur in de Verenigde Staten van Amerika. Maar niet ieder sprookje loopt goed af.

Isidore Louis Bernard Edmon van Dommelen werd in 1883 geboren in Sint-Oedenrode als buitenechtelijk kind van een tweede luitenant der infanterie, Isidore Tellegen, en Anna Maria van Dommelen. Naar eigen zeggen verliet Lou omstreeks 1898 Nederland voor een zwerftocht door Europa. In Parijs werd Tellegen onder de aandacht gebracht van Sarah Bernhardt.

De toen 66-jarige actrice raakte zo onder de bekoring van zijn knappe uiterlijk dat zij hem opnam in haar ensemble, ondanks zijn matig acteertalent. De veertig jaar jongere Tellegen werd haar vaste tegenspeler en minnaar. Met zijn rijzige gestalte en knappe, donkere uiterlijk trok hij al vroeg de aandacht van vrouwen. Van die aantrekkingskracht zou hij zijn leven lang gebruik maken.

 In 1910 nam Bernhardt hem mee op een langdurige tournee door de Verenigde Staten. Zijn gebrekkige toneelprestaties ontgingen ook de Amerikaanse critici niet, maar net als in Parijs zorgde zijn imponerende uiterlijk voor veel fans. Het vrouwelijke publiek kon geen genoeg van hem krijgen. Toen Tellegen in 1913, tijdens Bernhardts volgende Amerikaanse tournee, opnieuw veel applaus oogstte, besloot hij zijn toneelcarrière zonder zijn beschermvrouwe in de Verenigde Staten voort te zetten.

Op Broadway speelde Tellegen in verscheidene toneelstukken. En hij oogstte succes bij het vrouwelijke publiek, met zijn knappe uiterlijk en on-Amerikaanse allure. 'French romance, hand-kissing romance, dashing romance, it lives again with Tellegen' aldus een recensie. Tellegen besloot zijn succes ook te proberen op het witte doek. Maar zijn mooie voorkomen kwam niet zo over op film, luidden de kritieken. Er volgen een aantal huwelijken maar Tellingen wordt er zelf niet jonger op. En daarmee gaat ook geloofwaardigheid als romantische held ten onder.

Op een ochtend in 1934 ging Tellegen in een depressieve stemming naakt op de vloer van de badkamer zitten. Hij spreidde de vele lovende recensies die hij in de loop der jaren had verzameld rond zich uit. Vervolgens pakte hij de lange gouden schaar, waarmee hij deze besprekingen steeds had uitgeknipt, en stak hem in zijn eigen borst met dodelijke afloop. Wil je meer lezen over Lou Tellegen? Lees dan hier verder.

maandag 30 januari 2012

Zeepwater beëindigt zwangerschap

...het vonnis tegen Gertrudis Suijkerbuijk...
Je ziet ze niet terug in de dagvaarding maar bij het lezen van het vonnis voel je dat er heel wat tragische verhalen schuilgaan achter de praktijken van Gertrudis Suijkerbuijk uit Eindhoven. Deze mevrouw "behandelde" in de jaren dertig van de vorige eeuw vrouwen die ongewenst zwanger waren. Deze stukken van de Arrondissementsrechtbank in Den Bosch zijn nu openbaar.

Het kostte je tien of vijftien gulden en dan bracht mevrouw Suijkerbuijk door het "zwart hoornen uiteinde van een spuit" lauw zeepwater bij de te behandelende vrouwen binnen. Een dag later kwam het vruchtje los en op die manier eindigde de zwangerschap. Jacoba Straver werd op die manier vaker behandeld in 1933 en 1934 omdat zij nog niet wilde trouwen en het kindje niet wilde houden.

...uit het vonnis...
Maar opzettelijk een zwangerschap beëindigen en daarvoor "eenig geld in betaling" aannemen, is een misdrijf (alhoewel Gertrudis volhield dat ze "maar" vijf gulden voor kreeg). Gertrudis Suijkerbuijk wordt 4 november 1937 schuldig bevonden aan "opzettelijk uit winstbejag eene vrouw een behandeling doen ondergaan te kennen gevende dat daardoor zwangerschap kon worden verstoord, meermalen gepleegd." 

Zij krijgt een gevangenisstraf van acht maanden. Bovendien moeten aanwezige stukken van overtuiging (namelijk de spuiten) "als hebbende gediend tot het plegen van de bewezen verklaarde feiten" worden vernietigd.

maandag 24 januari 2011

Kijk naar toen: andere tijden


LITH of KESSEL - In 1934 beschreef de Utrechtse hoogleraar Louis van Vuuren een tocht door de Maaskant: “Wij hebben nu weldra Lith, een typische dijknederzetting, bereikt. Langs de binnen- en buitenkant van de Maasdijk staan lange rijen kleine huizen met kleine erfjes. (…) Bijna alle daken zijn van stroo.”

Misschien zag hij ook dit huisje, pal tegen de binnenglooiing van de dijk in Lith of in Kessel. Jammer genoeg zitten de bewoners niet op het bankje in de zon. Geen tijd – er moest gewerkt worden! Op de achtergrond kleine, maar ook grotere huizen in een kleinschalig landschap met veel groen.

Zijn er nog mensen in de Maaskant die deze plek herkennen? Dan zeker reageren, via de rubriek ‘Kijk naar toen’ van de digitale geschiedenisboekjes die het BHIC speciaal voor de inwoners van Lith heeft gemaakt, te vinden op onze site. Of gewoon via dit blog, dat mag ook.