Posts tonen met het label Marilou. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Marilou. Alle posts tonen

maandag 30 maart 2015

Marilou Nillesen duikt graag in een andere tijd


Drie keer in de week verschijnen op deze blog verhalen over opmerkelijke archiefstukken, bijzondere genealogische akten of mooie foto's. Deze blogs worden geschreven door Lisette Kuijper, Annemarie van Geloven, Christian van der Ven en Marilou Nillesen. De komende maandagen stellen de blogschrijvers zich voor. Marilou sluit af.

Ik ben Marilou Nillesen en ik werk bij het BHIC; deels op de studiezaal in Grave en deels bij het Projectenbureau in Den Bosch. Ik werk nu zeven jaar bij het BHIC, na een journalistieke loopbaan bij onder meer het Eindhovens Dagblad. Maar ooit geschiedenis gestudeerd en zoiets laat toch z'n sporen na ;-) Dat je voor je werk door archiefdozen mag struinen, beschouw ik als een groot goed. Ik word daar erg gelukkig van.

Wat doe je nog meer, behalve bloggen? 
Naast het werk op de studiezaal in Grave, de blogs en een wekelijkse chatdienst, hou ik me bezig met social media (FB, twitter). Verder werk ik samen met het Brabants Dagblad om oude foto’s onder de aandacht te brengen via de Fotozolder. Sinds kort zorg ik samen met René Bastiaanse voor de inhoud van de Lokale Avonden. 

Waarom blog je?
Een blog is een ideale vitrinekast om onze mooie, opvallende en bijzondere archieven of foto's te tonen. Soms naar aanleiding van de actualiteit - dat l'histoire se répète komt niet zo maar uit de lucht vallen - soms ook naar aanleiding van bronnen die we online zetten. Zoals de Raad van Brabant of het project Boeven Vangen. Dat vroeger alles beter was, wordt door de archieven onmiddellijk ontkracht. Zoals mijn collega Annemarie laatst nog blogde over een overspelige dominee waarin zijn vrouw zegt: Moet ghij noch een hoer in huijs brengen? Zo'n archiefstuk is een stille getuige uit die tijd; een soort fly on the wall die na 350 jaar uit een archiefdoos komt gevlogen.

Wat is het leuke aan bloggen?
Het prettige van een blog is dat je een duik kunt nemen in een andere tijd. Als schrijver maar hopelijk ook als lezer. Even een kijkje nemen hoe het er bijvoorbeeld een eeuw geleden aan toeging en eventueel een link leggen naar wat er nu gebeurt in de wereld. Geen doorwrocht artikel maar een moment snuiven aan vervlogen tijden. En daar liefst nog iets van leren. Maar dat is waarschijnlijk een te hoog doel. Nou goed, als er iemand iets van opsteekt, ben ik ook zeer tevreden.

Is er een blog (al dan niet historisch/genealogisch) die je zelf volgt of graag leest?
Ik ben gewoonweg jalóers op De Archiefkok. Die naam vind ik subliem en het is een heel leuke blog waarop “eeuwenoude recepten weer tot leven worden gestooft.” Als dat geen inventieve manier is om archieven te presenteren, dan weet ik het ook niet meer.

Wat is jouw favoriete top 3 van je eigen blogs?
Keuzes maken blijft moeilijk voor iemand die overal aan twijfelt (dus waarschijnlijk heb ik morgen een andere top 3 ;-) maar dan hier de verhalen die ik nú het leukst vond om te schrijven:

- De bibberige handtekening verraadt een oogziekte in Ssst, luister naar het verhaal;
- Over een hoofdman die soms genadeloos was en soms juist weer heel mild in Kobus van der Slossen en het pact met de duivel;
- En ooit geweten dat het brein achter de Osse bende vermoedelijk een vrouw was?

Vind je dit interessant? Lees dan ook: 
- Mag ik je Lisette voorstellen?
- Wist je dat Christian van der Ven dit óók doet?
- De veelzijdigheid van Annemarie van Geloven

maandag 30 september 2013

Stem op het schriftje van de pastoor!


..."Ja ik zal het doen" uit het schriftje van de pastoor...
Vanaf morgen - dinsdag 1 oktober 2013 - mag je stemmen op jouw favoriete Stuk van het Jaar. Nederlandse archiefinstellingen hebben voor deze verkiezing hun mooiste archiefstuk aangeleverd en bij het BHIC is dat het schriftje van de pastoor van Oploo uit 1786 geworden. Vind jij dat ook mooi? Stem dan via www.onsdna.nl/stukvanhetjaar

De hele maand oktober - de Maand van de Geschiedenis - kun je stemmen op je favoriete archiefstuk. Bij de afsluiting van deze maand wordt ook de winnaar bekendgemaakt. Voor het BHIC is allang duidelijk wat dat moet worden, namelijk het brievenboekje van pastoor Van den Heuvel. Nee, geen indrukwekkend charter, geen prachtig zegel of eeuwenoude kaart maar een onooglijk schriftje Waarom? Omdat juist dit persoonlijke verhaal de achttiende eeuw op een sprekende manier tot leven brengt.  

Pastoor Van den Heuvel schrijft in 1786 uitgebreid aan zijn broer over een jong stel, Matthijs de Klijne en Anna Graat. In een keurig regelmatig handschrift schrijft hij hoe de twee willen trouwen. Tot zover niets nieuws. Maar dan komt het: er komt nog een meneer die de hand van Anna opeist. De pagina’s die volgen, staan vol chantage, machtsstrijd, prestigeverlies en gedoe over geld. In een doorsnee seizoen van GTST gebeurt minder.

De woordkeuze van de pastoor is heel treffend. Matthijs (omschreven als een ‘goede sukkelaar’) heeft begin 1786 een huis gekocht. De pastoor vervolgt: “Het kooitje is klaar, het wordt tijd voor een vogeltje.” Dat vogeltje is Anna Graat uit Ledeacker, ‘een brave Christelijke en Godsvrezende dochter’. De ondertrouw wordt afgekondigd maar dan wordt bezwaar gemaakt door Peter Pauli van Wanroij, in de wandelgangen Pauwle Pet genoemd. Anna zou met hém gaan trouwen; ze had zelf gezegd dat ‘zij het doen zoude’. De strijd breekt los; er worden afkoopsommen aangeboden, er volgen processen en iedereen is boos op elkaar. Maar uiteindelijk loopt het allemaal toch nog goed af. Een fijne feel good movie, gevangen in een eeuwenoud schriftje.



Vind je dit interessant? Lees dan ook: