Posts tonen met het label 1945. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 1945. Alle posts tonen

woensdag 25 september 2013

Jan, Pier, Tjores en Corneel die hebben baarden

In het straatbeeld was het al te zien: de baard is weer terug van weggeweest. Minister Plasterk - deze week nog te gast in Den Bosch - onderstreept die trend door zijn eigen transformatie. Maar wij van het BHIC weten het inmiddels: eens wordt alles weer retro. Kijk maar mee.

In oude kranten vinden we heel soms een verklaring voor de gezichtsbeharing van de mannelijke bevolking. Zoals in De Graafsche Courant van 4 november 1908 in Beugen. “Sedert het vertrek van den kleermaker-barbier zitten velen in ons dorp waarlijk verlegen met hun… baard. Aan de vele ruige gezichten kan men spoedig bemerken dat het hapert aan een goede scheerbaas. Sommige trachten nu zelve het scheermes te hanteren, al kost hen dit ook vrij wat moeite en soms bloed. Anderen, die voor deze zelfoperatie terugschrikken, maken ’s zaterdags een reisje naar Boxmeer om daar geschoren te worden. Wanneer zal zich te Beugen weer een flinke barbier komen vestigen?"

Maar doorgaans is er geen verklaring voor de opkomst voor de baard in de archieven terug te vinden. Gelukkig hebben we de foto's nog...
...man uit Reek, rond 1900?...

...Vught, 1945, pater Valenus...
...Vught, 1972, foto gemaakt bij Heuvelstaal...

...foto uit Schijndel, jaren tachtig?...

En zat het ookal weer met Jan, Pier, Tjores en Corneel? (Meezingen is toegestaan :-))



Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Baarden in Beugen
- Kapper de Kolster

woensdag 2 januari 2013

2013: Nu nóg meer archieven in te zien!

Zo'n F.N. moet Verbeek hebben bereden....
Januari is voor veel mensen de maand om goede voornemens te maken en het jaar met een schone lei te beginnen. Het verleden wordt opgeborgen in een kast. Soms zelfs in de hoop dat het zo vergeten wordt. Wij van het BHIC draaien het om. Iedereen kan nu via de overzichtslijst kennisnemen van documenten, archieven en archiefbestanden die vanaf 1 januari 2013 openbaar zijn geworden en dus toegankelijk zijn. Zo wordt het vergeten verleden weer actueel. 

De hele maand januari schenken we op maandag op Brabant Bekijken aandacht aan een paar van die ‘nieuwe’ archieven. Daarom roepen we deze maand uit tot ‘openbaarheidsmaand’.

Lees álle berichten over geheime archieven!
Zo maken we in de archieven van het Waterschap De Aa (1956 – 1989) kennis met de zeer markante ambtenaar P.J. Verbeek. Hij is technisch ambtenaar, hoofdopzichter,  waterbouwkundige  en … bepaald niet voor één gat te vangen.

In februari 1945 wordt hij benoemd tot technisch ambtenaar 1e klasse met standplaats Helmond. Echter, Verbeek woont dan in Berlicum. En omdat er op dat moment een groot gebrek aan woningen is in de omgeving Helmond, mag hij van het Waterschap van zijn motorrijwiel gebruik maken. Echter, “het motorrijwiel met het motormerk F.N., dat ik met veel moeite en kosten tot mijn beschikking heb kunnen krijgen, is niet zoo heel nieuw meer, zoodat mede als gevolg van de slechte wegen, veelvuldige reparaties noodig zijn om de machine op gang te houden. Behalve alle misère kost dit handen vol geld…”  Tja, daar baalt hij natuurlijk behoorlijk van. Daar komt ook nog eens de prijs bij van olie en benzine, die op dat moment erg hoog is. Alles bij elkaar vindt meneer Verbeek dat hij wel een tegemoetkoming in de reparatiekosten verdiend heeft. In december 1945 wordt daar inderdaad toe besloten, volgens de notulen van het Dagelijks Bestuur. Maar inmiddels heeft hij zijn oog laten vallen op een juweeltje van een motor…! Op 7 december 1945 laat hij het Waterschap dan ook weten: “Ik kan een goede motor kopen voor f 700,- gulden", een New Imperial nog wel! "Zou het waterschap bereid zijn in plaats van de kosten van reparatie eene vergoeding in de aankoopsom te verleenen van f 300,-? “

Met een gloednieuwe New Imperial, durfde Verbeek de rit naar Helvoirt wel aan!
En zo gebeurt het dat meneer Verbeek voortaan op een gloednieuwe, kekke motor naar het Waterschap in Helmond rijdt.

Fragment uit de Notulen Vergadering Dagelijksch Bestuur d.d. 20 september 1945 (BHIC)
Dat Verbeek oog heeft voor zijn eigen belangen, blijkt ook wel uit de stukken over een octrooi-aanvraag. Hij is namelijk één van de geestelijke vaders van de uitvinding van een mechanische veegmachine. Deze veegmachine zorgt voor het onderhoud van de watergangen van Waterschap De Aa. Tot halverwege de jaren ’50 van de vorige eeuw werd dit handmatig uitgevoerd met zeis, trekhaak en schop. Samen met zijn kompaan-uitvinder vraagt hij voor deze machine een octrooi aan. Maar dit is enigszins tegen het zere been van het waterschapsbestuur. De vraag is namelijk: wie heeft nu eigenlijk het eigendomsrecht? Het waterschap of beide waterschapsambtenaren? Ook hier weten ze elkaar weer prima te vinden. Na verlening van het octrooi zal het waterschap geen rechten hoeven te betalen aan beide heren ;-).

Fragment uit de Notulen Vergadering Dagelijksch Bestuur d.d. 7 december 1945 (BHIC)



Hier zien we de heer P.J. Verbeek tijdens zijn 25-jarig ambtsjubileum op 1 oktober 1958 (alle foto's afkomstig uit Archief Waterschap De Aa, 1956 - 1989) 


vrijdag 3 augustus 2012

Verraders opgepast!



De president van de Rechtbank, mr. Vliegenthart, tijdens de eerste zitting van het Hof ter berechting van verraders en collaborateurs (foto: Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie, 1945)

“Zyn taak is niet gemakkelyk. Het volk vraagt gerechtigheid en kleine straffen stelt het niet tevreden. Hy moet beslissen waar gerechtigheid ophoudt en wraak begint.”  Deze originele tekst staat achterop een foto uit 1945, afkomstig van het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie.

Op de foto staat een fronsende, voorover gebogen grijze man, mr. Vliegenthart, president van de rechtbank. De foto is gemaakt tijdens de eerste zitting van het Hof ter berechting van verraders en collaborateurs. Hij fungeerde als beroepsrechter van de zuidelijke tribunalen. We snuffelen in zijn archief, dat belangrijke informatie bevat uit de bijzondere rechtspleging na de Tweede Wereldoorlog.

De Nederlandse regering in Londen stelde in 1943 de bijzondere rechtspleging in, waarmee meteen na de bevrijding een begin werd gemaakt. De bijzondere gerechtshoven deden de zware misdaden, de tribunalen beoordeelden collaborateurs, NSB’ers en profiteurs. In alle 19 arrondissementen werd een tribunaal gevestigd, dat maatregelen kon opleggen aan ‘foute’ Nederlanders zoals internering, ontzetting uit bepaalde rechten en verbeurdverklaring van het vermogen.

Voor de beroepsmogelijkheid werd de zogenaamde ‘Hoge Autoriteit’ in het leven geroepen. In ’s-Hertogenbosch werd hiervoor mr. A.J. Vliegenthart (1881-1950) benoemd, die al dan niet zijn fiat gaf aan uitspraken van de tribunalen in Limburg, Noord-Brabant en Zeeland.

In juni 1948 werden de tribunalen opgeheven, maar de afrondende werkzaamheden werden tot midden jaren vijftig voortgezet. Vliegenthart was tevens werkzaam in de documentatiecommissie voor de zuivering van het overheidspersoneel voor het district ’s-Hertogenbosch, dat de drie provincies Limburg, Noord-Brabant en Zeeland omvatte. Hij had ook zitting in een zuiveringscommissie voor leden van de rechterlijke macht.

In 1995 werd duidelijk dat het bureau-archief van Vliegenthart bij het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch stond. Het werd overgedragen aan het voormalige Rijksarchief en bleek een schat aan informatie te bevatten over de berechtiging na de Tweede Wereldoorlog. Zo bevat het de zogenaamde fiatteringsrapporten van de Hoge Autoriteit te ’s-Hertogenbosch en stukken over de zuivering van overheidsfunctionarissen.

Weet wel trouwens dat dit archief pas in 2035 vrijelijk kan worden geraadpleegd en dat je het nu alleen onder bepaalde voorwaarden kan inzien.

woensdag 3 augustus 2011

Een portretje voor later…


Een mooie foto van een schattig klein meisje. Hoe oud zou ze zijn? Twee of misschien drie jaar oud? Terugbladerend in oude fotoalbums kom je dit soort foto’s vaker tegen. Stijf geposeerd, vaak streng en serieus kijkend. Want ja, zo vaak kwam je niet op de foto. En als het er van kwam, werd er dus écht geposeerd.

Ook kinderen moesten hier aan geloven en om te zorgen dat ze stil bleven zitten, mocht hun allerliefste knuffel óók op de foto. Aardig aan deze foto is dat het meisje kennelijk toch een beetje bewogen heeft. Overigens is zij een dochter van het bekende Brabantse kruideniersgeslacht dat begon met de productie van levensmiddelen en zich later als detaillist ontwikkelde: de familie De Gruijter. De foto is genomen op 22 december in 1945. Hoe zou het met deze dame gaan? Ze zal nu ergens rond de zeventig jaar zijn.

Wil je meer mooie foto's van Vught zien? Ga dan ook eens naar Flickr. Ontdek er bekenden en plekken in Vught en reageer op de plaatjes!