Aanslag in Ravenstein!

...compressorstation in Ravenstein...

In een uithoek van Bedrijventerrein De Bulk bij Ravenstein staat het Compressorstation van de Gasunie. Het is een onmisbare schakel in het transportnet van het aardgas richting Zuid-Nederland en over onze grenzen. Een kwetsbaar object ook, vandaar dus de hekken en verbodsborden rondom het terrein. Vast staat wel dat de installaties ten tijde van de oplevering, in 1970, nauwelijks beveiligd waren. Maar ja, het was een andere wereld toen…

Het is zaterdag 5 februari  1972, 10 uur ‘s avonds. Joop van den Berg, commandant van de Rijkspolitie in Ravenstein, heeft zijn dienst erop zitten. Op weg naar huis ziet hij in de polder een auto langs de weg staan. Visstropers? Nee, toch niet: een Frans nummerbord en in de auto twee mannen en een vrouw. Helaas schiet het Frans van de politieman tekort om een gesprek aan te knopen en hij vergeet het nummerbord te noteren. Maar deze avondlijke ontmoeting blijft hem bij.

Om 4 uur ’s nachts worden Overlangel en Ravenstein opgeschrikt door een tweetal zware explosies. De hemel kleurt roze en in de verte is een vuurbal te zien met een paddenstoelwolk erboven. Mevrouw Van Dijk uit Overlangel moet meteen aan de atoombom van Hiroshima denken. De brandweer rukt uit, richting Compressorstation, want daar is het te doen: een gat in een gasbuis waarlangs het aardgas naar buiten stroomt en opbrandt in een steekvlam van 70 meter hoog. De blusmiddelen schieten tekort, dus wordt de Gasunie opgetrommeld. Ondertussen laat burgemeester Bonnier het hele dorp Overlangel evacueren.

Zondagochtend 10 uur heeft de Gasunie de buis gedicht, zodat iedereen weer naar huis kan.
Ook in het Overijsselse Ommen worden ze die nacht rond 4 uur wakker van een ontploffing in het Gasstation. Dit kan geen toeval meer zijn. Spoedig wordt gedacht aan sabotage of een terroristische aanslag. Maar wie zit erachter? De Rode Jeugd in Eindhoven? Of de Palestijnse bevrijdingsbeweging Zwarte September?

Pas in november 1972 worden in Parijs twee van de daders opgepakt, vanwege een moordaanslag: de Algerijn Haboudiche en de Franse journaliste Thérèse Lefèbvre. Joop van den Berg identificeert hen als inzittenden van “de Franse luxewagen” bij Ravenstein. Achteraf is hij blij dat hij hen niet sommeerde de kofferbak te openen. Dat had hij vast niet overleefd!

Dit verhaal verscheen eerder in Brabants Dagblad

Geschreven door: 
Henk Buijks

Vind je dit interessant? Lees dan ook: 
- Komt de Beerse Maas terug?
- De Hertogswetering

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Beekvliet en Bernrode in (héél véél) beelden!

...één van de vele foto's, deze uit Beekvliet (jaren 50?)...

Tijdens toneelspelen en het sporten, maar ook van fietstochten tot in de klas: in bijna 4500 foto's is het dagelijkse leven van leerlingen van de gymnasia Beekvliet in Sint-Michielsgestel en Bernrode in Heeswijk-Dinther vastgelegd. 

Beekvliet en Bernrode zijn tegenwoordig twee zelfstandige gymnasia met een belangrijke streekfunctie voor het voorbereidend wetenschappelijk onderwijs. Al generaties lang leveren ze studenten af voor belangrijke functies in de maatschappij. Beide scholen hebben hun wortels in het Brabantse katholieke leven. Dankzij de medewerking van het bisdom Den Bosch en de Abdij van Berne kan het Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC) nu vele foto’s uit de internaatsperiode van die scholen tonen: 2618 stuks van Beekvliet en 1708 van Bernrode.

...met de fiets naar Frankrijk...

200 jaar Beekvliet
Gymnasium Beekvliet is in 1815 gesticht als kleinseminarie voor het bisdom Den Bosch. Om die reden viert de school dit jaar uitbundig haar 200-jarig bestaan. Op het seminarie kregen de studenten hun eerste voorbereiding op het priesterschap. Na het kleinseminarie volgde het grootseminarie in Haaren waarna de studenten dienstbaar aan de katholieke kerk konden worden. De leraren van Beekvliet, allen priester natuurlijk en professor genoemd, gaven les aan dit klassieke gymnasium, dat geënt was op de oude Latijnse school. Toen in de Tweede Wereldoorlog de gebouwen door de Duitsers werden geconfisqueerd, week de school uit naar Udenhout en Son. Het bisdom stopte met het seminarie in 1972 en gaf deze school over aan een zelfstandig bestuur. Ook het internaat hield op te bestaan. Beekvliet werd een open school voor jongens én meisjes uit het dorp en de omliggende plaatsen om het gymnasiumdiploma te behalen.

...aandacht tijdens de les in 1962...

Jubileum Bernrode
Bernrode vierde onlangs zijn 125-jarig jubileum. De norbertijnen van Berne, die tevoren verspreid op de parochies woonden, konden in 1857 weer als kloostergemeenschap samenwonen. Ze hadden domicilie gekozen op het slotje in Heeswijk, waarbij spoedig echte kloostergebouwen verrezen. De mogelijkheid van een eigen opleiding werd benut in 1886 toen de bekende pater Gerlacus van den Elzen (van de NCB en Elzendorp) het Sint-Norbertuscollege stichtte: school en internaat, onder meer als opleiding voor de norbertijnen zelf, met norbertijnen als ‘professor’. In 1950 werd aan de overzijde van de straat een nieuw schoolgebouw geopend. Na samengaan met het Damiaancollege uit Sint-Oedenrode veranderde de school haar naam in ‘Bernrode’. Het einde van de school in haar oude vorm en de sluiting van het internaat verliepen ongeveer parallel aan Beekvliet.

...oudste foto uit de collectie Beekvliet, groepsfoto van priesters (1868)...

Wat rest zijn onder meer vele foto’s die een mooi beeld geven van het rijke school- en internaatsleven uit een lange periode. Beekvliet en Bernrode, elkaar enigszins beconcurrerend, boden niet alleen onderwijs, maar ook een kennismaking met sport en cultuur (waaronder veel toneel en muziek). Bernrode is gedurende zijn hele bestaan via foto’s gedocumenteerd, Beekvliet vanaf circa 1890.

Geschreven door:
Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Vakmanschap is meesterschap
-  Leerlingen op de planken

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Vergeet meneer Lubbers, juffrouw Lubbers rules!

...uit de advertentie van Iduna...

Die juffrouw Lubbers, dat moet een bijzonder persoon zijn geweest. Eentje die niet voor één gat te vangen is. Eentje die het antwoord weet op al je vragen. Eentje die het echt niet gek vindt dat je ouders meeneemt op sollicitatiegesprek. Juffrouw Lubbers werkte bij het Udense bedrijf Iduna en duikt regelmatig op in die advertenties. Kijk maar mee...

...advertenties uit de Gelderlander en De Sleutel, 1972...

Al eerder stonden we stil bij de moderne advertenties die Iduna plaatste om aan personeel te komen. Kennelijk valt dat in die jaren nog niet mee. Aan de reclamemakers zal het niet liggen; zij weten op een eigentijdse manier de meisjes aan te spreken. Met slogans als "Annie we wachten op je" of zoals hier "Handige meisjes krijgen fijne kansen bij Iduna".

Vind je dit interessant? Bekijk dan ook: 
- Opening van het industriepark
- Kersenkoningin

Jan, Pier, Tjores en Corneel die hebben baarden

In het straatbeeld was het al te zien: de baard is weer terug van weggeweest. Minister Plasterk - deze week nog te gast in Den Bosch - onderstreept die trend door zijn eigen transformatie. Maar wij van het BHIC weten het inmiddels: eens wordt alles weer retro. Kijk maar mee.

In oude kranten vinden we heel soms een verklaring voor de gezichtsbeharing van de mannelijke bevolking. Zoals in De Graafsche Courant van 4 november 1908 in Beugen. “Sedert het vertrek van den kleermaker-barbier zitten velen in ons dorp waarlijk verlegen met hun… baard. Aan de vele ruige gezichten kan men spoedig bemerken dat het hapert aan een goede scheerbaas. Sommige trachten nu zelve het scheermes te hanteren, al kost hen dit ook vrij wat moeite en soms bloed. Anderen, die voor deze zelfoperatie terugschrikken, maken ’s zaterdags een reisje naar Boxmeer om daar geschoren te worden. Wanneer zal zich te Beugen weer een flinke barbier komen vestigen?"

Maar doorgaans is er geen verklaring voor de opkomst voor de baard in de archieven terug te vinden. Gelukkig hebben we de foto's nog...

...man uit Reek, rond 1900?...

...Vught, 1945, pater Valenus...

...Vught, 1972, foto gemaakt bij Heuvelstaal...

...foto uit Schijndel, jaren tachtig?...

En zat het ookal weer met Jan, Pier, Tjores en Corneel? (Meezingen is toegestaan :-))



Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Baarden in Beugen
- Kapper de Kolster

Zeg, betaal jij niet te veel voor je cassettebandjes?

Vrijdag advertentiedag! Radio Manders uit St.Anthonis speelt in 1972 in op de actualiteit: de opening van het nieuwe raadhuis in het dorp. Met een aanbieding van onder meer cassettebandjes...

...uit Boxmeers Weekblad, 1972...

Dat werpt bij ons de vraag op: heb jij nog cassettebandjes en gebruik je zo nog? (En vind je het ruim 40 jaar na dato ook zoveel geld; 15 gulden voor 5 bandjes?)

Vind je dit interessant? Bekijk dan ook:
- Een pijprokende man...
- Te koop: een schrijfmachine

Foto's van Mars!

...ook in 1962 werd de smaak nauwkeurig getest...

Wie wil dat nou niet? Als een soort Willy Wonka - uit het boek Sjakie en de chocoladefabriek van Roald Dahl - werken in een chocoladeparadijs. Mars Nederland in Veghel had vorige week een groep jongeren over de vloer om ze lekker te maken voor een baan als 'foodoperator'. De fabriek als trekpleister. Mooie fotolocatie ook, blijkt uit ons archief.

Mars is wereldwijd bekend van de chocoladerepen. Voordat deze repen van de band afrollen, is er een heel proces aan vooraf gegaan en voor al het werk dat moet gebeuren, is personeel nodig. Vandaar dat Mars de deuren heeft opengezet en jongeren warm probeert te krijgen voor een baan in hun fabrieken. Belangstelling voor deze chocoladefabriek is niet nieuw, zo blijkt als we een duik nemen in ons foto-archief.

...prinses Beatrix wordt welkom geheten in Veghel...

Zo komen we onder andere prinses Beatrix in 1972 tegen. Een andere fotoserie gaat over een bezoek van het gemeentebestuur van Veghel in 1962 aan de Marsfabriek in Slough in Engeland. Ook die levert mooie plaatjes op zoals de foto boven het blog en de foto hieronder.

...Marsrepen op de lopende band...

Trek gekregen in meer?
Lees dan dit verhaaltje over de voedsel in Veghel
Of kijk naar het verhaaltje over Beatrix bij Mars

Bommelding in St. Tunnis

...de actieposter...

Met een Volkswagenbusje en een Kever werd in 1970 het raadhuis in Sint Anthonis 's nachts bewaakt. Er was een bommelding gedaan en de politie hield het gebouw nauwgezet in de gaten.

Aanleiding waren de sloopplannen voor het raadhuis. Er werd ook op een andere manier geprotesteerd. Met posters. "Tast onze schone Brink niet aan, laat het oude raadhuis staan." Henk van Gelder stond, samen met een aantal andere "actievoerders", op de trappen van het raadhuis in St. Anthonis. Samen met Jan van Goch die destijds de acties nauwlettend voor de krant volgde, blikken de heren ruim veertig jaar later terug. Veel mooie herinneringen aan een roerige tijd. Maar het raadhuis haalde het niet.

Hoewel het 42 jaar geleden is dat er actie werd gevoerd voor het behoud van het pand, diept Henk van Gelder thuis moeiteloos het originele affiche weer op uit een la. Ook de verhalen over de acties blijken nog vers in het geheugen te liggen. Jan van Goch: "In 1968 schreef ik dat sloop van het oude raadhuis wel eens aan de orde zou kunnen zijn. Hoongelach was mijn deel. En twee jaar later werd het werkelijkheid."



...actievoeren voor het raadhuis...



Hoofdrolspelers in de kwestie rond het raadhuis waren burgemeester J. Jans en de wethouders J. Teunissen en P. Cornelissen. Burgemeester Jans was een formele burgemeester, daar zijn Van Gelder en Van Goch het over eens. Maar ook iemand die stond voor zijn zaak. Bovendien had het gebouw ook z'n beperkingen. Het was oud en te klein voor de groeiende gemeente. Er moest iets gebeuren. Maar wat?

Maar een aantal mensen maakte zich echt druk over de toekomst van het markante pandje. Hoewel de bommelding uiteindelijk niet meer dan een wekker bleek te zijn. "Die bommelding kwam uit een andere hoek dan ons actiegroepje. Zij liftte mee op wat wij deden."

...politiebewaking bij het raadhuis...

Maar de acties blijven zonder gevolg want uiteindelijk gaat het raadhuisje toch snel om. "En toen het nieuwe gemeentehuis in 1972 openging, heb ik een bloem gebracht. Sommige mensen vonden dat raar omdat ik me zo sterk had verzet tegen de sloop. Maar het is allemaal democratisch gegaan. Ik heb eerlijk gestreden en verloren. En me daar bij neergelegd, dat moet je dan ook doen. Het is niet zo dat we tegen nieuwbouw waren, we wilden gewoon het raadhuis behouden", besluit Van Gelder.



Wil je meer weten? Hier staat het hele verhaal over het raadhuis van St. Tunnis.

Beatrix, Oranje... in Veghel

Ook gegrepen door het verhaal over Beatrix, Oranje onder vuur? In 1972 bezocht de toen nog prinses Beatrix de Mars in Veghel. We hebben hiervan een aantal mooie foto's in huis maar mooie verhalen ontbreken nog. Wie weet meer?

In 1972 brachten toen nog prinses Beatrix en Prins Claus een werkbezoek aan Mars BV in Veghel. Het bedrijf vierde in dat jaar het 10-jarig bestaan in Veghel. De prinses ontvangt op de foto's uit handen van het dochtertje van burgemeester Van Weegen bloemen en drie prachtige poppen, gemaakt door het Instituut voor Kunstzinnige Vorming in Veghel. Beatrix vertrekt onder toeziend oog van een heleboel werknemers... Wie stond er tussen en weet meer te vertellen?

Of ben je benieuwd naar de tv-serie over Beatrix? Kijk dan hier verder: