Posts tonen met het label 1946. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 1946. Alle posts tonen

maandag 16 februari 2015

Carnaval: in het groot en in het klein

...carnaval van alle tijden...

Nog lang niet uitgedweild? Op onze website www.bhic.nl vind je uiteenlopende verhalen over carnaval. In verschillende decennia en in verschillende vormen. Wat is jouw verhaal van carnaval? Of favoriete foto? Vul ons archief maar aan...

...Den Bosch, 1930...
De bovenstaande foto vind ik zelf een prachtige foto van carnaval in het klein. Toen de foto werd ingestuurd - in 2011 - was het kleine meisje 81 jaar. Haar dochter Anne-Lous stuurde het plaatje in en vertelde dat met meisje, als clown verkleed, haar tante was. Twee kleine meisjes waarvan één het waarschijnlijk heel leuk vond om zich te verkleden en de ander nog geen benul had. Maar haar eerste carnavalsfeest is wel prachtig in beeld gebracht.
...Grave, 1946...
Deze foto draagt weer een heel andere boodschap uit. Gemaakt in Grave, in 1946. Het kan haast niet anders of al deze mensen zijn op één of andere manier getekend door de oorlog. Maar daar wordt met deze foto - in ieder geval voor het moment - een streep onder gezet. Maar ook weer niet, getuige de persoon linksachter in de hoek.

...Esteren, eind jaren vijftig...
Deze laatste foto (in dit rijtje) geeft een mooie impressie van eind jaren vijftig. De drumband is allang weer voorzien van mooie trommels maar de weg is nog onverhard. De huizen in de verte hebben antennes op hun dak. Over tien jaar gaan we voor het eerst naar de maan. Maar een raket is op het moment dat deze foto wordt gemaakt alleen een object voor in de carnavalsstoet. Lees het hele verhaal (met de foto van de zelfgeknutselde raket) maar eens hier.

Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook: 
- Brabant als vakantiebestemming
- Carnaval in de woonkamer

vrijdag 17 januari 2014

Het kwaad der burgerlijke echtscheiding

...verklaring niet opnieuw te trouwen...
Niet alle archieven die in onze depots zijn ondergebracht, zijn meteen openbaar. Voor 5 procent geldt - omwille van de privacy van nog levende personen, onevenredige benadeling of andere belangen - een beperking op de openbaarheid. Maar die beperking geldt altijd maar voor een bepaalde periode; zodra die is afgelopen, zijn die stukken in te zien. Ieder jaar komen er op die manier nieuwe archieven "bij". Lees maar mee.

Zo is het nu mogelijk een kijkje te nemen in het parochie-archief van Maria Onbevlekt Ontvangen Oss 1604-1983, bijvoorbeeld in de pastorale richtlijnen over burgerlijke echtscheiding en scheiding van tafel en bed. Daarin treffen we onder meer een verklaring van een gescheiden vrouw waarin zij verklaart dat zij - zolang haar ex-echtgenoot nog leeft - haar echtscheiding nooit zal gebruiken om een ander huwelijk aan te gaan (zie illustratie hierboven).

...de richtlijnen zijn vastomschreven...
Dat klinkt ons nu waarschijnlijk vreemd in de oren. Het Centraal Bureau voor Statistiek liet nog maar kort geleden weten dat het percentage echtscheidingen nog nooit zo hoog was (namelijk 36,2 procent). Van een scheiding meer of minder wordt tegenwoordig niet meer opgekeken. Maar ruim een halve eeuw geleden was dat heel anders. Lees maar eens mee in het boekje met pastorale richtlijnen over scheiden uit 1950.

"De burgerlijke echtscheiding is in strijd met het innerlijke wezen van het huwelijk. Ze dient op de eerste plaats te worden gezien als een maatschappelijk kwaad. De echtscheiding vervormt een instelling die op goddelijk gezag in het leven werd geroepen, tot mensenwerk, dat niet meer aan het door de Schepper gestelde doel beantwoordt. Daarom betekent de burgerlijke echtscheiding uit haar aard een aanslag op de mensheid en voert zij op de duur een volk ten ondergang."

Wil je zelf het hele boekje uit 1950 lezen? Klik dan hier en neem een duik in het Rijke Roomse Leven van begin jaren vijftig. Overigens beschreef Paul Brood de geschiedenis van scheiden in het boek Scheiden doet lijden. Tv-programma Andere Tijden stond afgelopen zondag stil bij scheiden in vroeger tijden, vóór de echtscheidingswet van 1971.

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Een geheimzinnige dreigbrief voor de bakker
- Ondernemend pastoor

woensdag 17 april 2013

Grote verzameling werktekeningen Bossche School

...Ontwerptekening van de kerk in Oeffelt, door architect Nico van der Laan (1952, vroege Bossche School)... 

Een grote verzameling ontwerptekeningen en foto’s van kerken, scholen, huizen en andere gebouwen in Brabant en ver daarbuiten tref je aan in het archief van Architectenbureau Van der Laan en Van Hal (1946 – 1995). Het BHIC heeft dit gevarieerde archief openbaar en beschikbaar gesteld voor onderzoek. Ben je geïnteresseerd in de Bossche School, dan is dit archief het neusje van de zalm. 

De theorie van de Bossche School was namelijk een onophoudelijke inspiratiebron voor het werk van architect Nico van der Laan (1908-1986). Samen met zijn broer, de benedictijner monnik Dom Hans van der Laan, heeft hij deze architectuurstroming ontwikkeld.

In het najaar van 2012 heeft de zoon van Nico van der Laan, de architect Hans van der Laan van het huidige Bureau van der Laan, het archief door een schenking overgedragen aan het BHIC. Zijn vader begon in 1946 een architectenbureau in de Peperstraat in ’s-Hertogenbosch. Na verschillende verhuizingen en naamswijzigingen was het bureau als laatste tot maart 2010 gevestigd aan de Oude Dieze 19 te ’s-Hertogenbosch.

De Bossche School
De naam van de stroming Bossche School is ontleend aan de cursus Kerkelijke Architectuur die in de periode van de Wederopbouw tussen 1946 en 1973 in het Kruithuis in Den Bosch is gegeven. De opleiding was bedoeld om architecten te begeleiden bij de herbouw en nieuwbouw van de katholieke kerken na de oorlog. Docenten werden de benedictijner monnik Dom Hans van der Laan (1904-1991), Nico van der Laan, Cees Pouderoyen en later ook o.a. Jan de Jong en Harry van Hal.

In de eerste jaren tot ca. 1958 stond de cursus nog dicht bij de traditionele opvattingen van de Delftse School, was het onderricht georiënteerd op de vormentaal van het vroege christendom en hield men zich vooral bezig met de verkenning en bewuste hantering van een universeel maatsysteem, in 1929 ontdekt: het zogenaamde plastisch getal. In het begin van de jaren zestig verandert dit beeld ingrijpend. De cursus ontwikkelt zich dan tot een onderzoeksinstituut voor het hele terrein van de architectuur en stedenbouw. Onder de bezielende leiding van pater Hans bestuderen de architecten een compleet stelsel van nieuwe theoretische inzichten en ontwikkelen daarbij geheel eigen, gezamenlijke vormentaal die de Bossche School ging heten.

Vormgeving
De periode voor 1958 werd gekenmerkt door een sterke invloed van de vroegchristelijke architectuur. Later wordt een belangrijk kenmerk van de Bossche School de sobere vormgeving en afwerking van de gebouwen. Er wordt op een heel directe manier gebruik gemaakt van eenvoudige materialen, zoals baksteen, beton en hout. Opvallend is steeds de heldere geometrie, gebaseerd op het maatsysteem van het plastisch getal. Meer ornament, meer gedetailleerde middelen dan de strikt noodzakelijke worden gemeden.
Het archief bevat foto’s, presentaties en werktekeningen van huizen, kapellen, kerken, grafstenen en andere gebouwen en monumenten in Brabant en daarbuiten, maar bevat ook onderwijsgegevens met tekeningen. De inventaris van het archief is hier in te zien.


...De Bossche School manifesteert zich niet alleen in de kerkenbouw van kort na de oorlog, maar drukt ook een kenmerkend stempel op de Brabantse stads- en dorpsgezichten in de tweede helft van de twintigste eeuw. Hier een foto van het oude Raadhuis van Haaren ontworpen door architect Nico van der Laan...
...Maquette van de latere verbouwing en renovatie van hetzelfde Raadhuis in Haaren, foto uit het archief van het architectenbureau...



vrijdag 27 augustus 2010

Waarheen waarvoor?


Hoewel het pand tussen de Aert Heymlaan en de Loyolalaan eind jaren tachtig van de vorige eeuw heeft plaatsgemaakt voor de nieuwe woonwijk Vughterhage, is het nog steeds een begrip in Vught en omstreken: Retraitehuis Loyola. Hier kwamen vanaf 1913 tot 1966 groepen katholieken bij elkaar om onder leiding van jezuïeten zich zogezegd “te laten vormen tot weerbare mensen in een gevaarlijke maatschappij”. Het huis, dat bestond uit een patershuis, het retraitantenhuis en de kapel, werd genoemd naar de stichter van de jezuïetenorde, Ignatius van Loyola. De meditaties verliepen tot de jaren vijftig volgens een strak schema. Retraitanten, variërend van boeren, studenten tot pas verloofden, moesten zich buigen over grote levensvragen en zaken als karaktervorming, verkeringszeden, kuisheid en dood. Of om met Mieke Telkamp te spreken ‘Waarheen waarvoor’? Deze foto van een groep retraitanten is genomen op 13 maart 1946.

Wilt u meer foto's zien? Bezoek dan eens ons hoekje op Flickr! Ontdek er bekenden en plekken in Vught en … reageer op de plaatjes. Maar u kunt natuurlijk ook het online geschiedenisboekje van Vught en Cromvoirt bezoeken.

Foto: Groep retraitanten in 'Huize Loyola' in Vught gaan op de foto op 13 maart 1946. Trouwens, wat zou die hond voor in beeld doen?