Meer in je Mars tijdens de vakantie

...Het Vrije Volk, 15 juni 1958...

...Het Vrije Volk, 26 juni 1957...

Ik ga op vakantie en ik neem mee... In de jaren vijftig was het duidelijk: zonder Mars was je vakantie niet echt begonnen. 

Het lijkt er op dat de reclametekenaar er in de verschillende jaren niet veel werk aan heeft gehad. Het lettertype is wat gewijzigd, het mannetje zelf wat aangepast maar ruil een koffer in voor een fototoestel en wandelstok en klaar is Kees. Eerlijk is eerlijk: de prijs is ook hetzelfde gebleven.

De muis lijkt het bij het kaasmerk Frico goed te doen. Niet alleen tijdens vakantie, ook in de rugzak als je weer naar school toe moet...

...Limburgs Dagblad, 3 juni 1971...

...Leeuwarder Courant, 28 augustus 1970...

Geschreven door:
Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Voedsel uit Veghel
- Britten schoten gaten in Bossche kaas

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Door televisie wordt de huiselijkheid verhoogd

...Udensche Courant maart 1957...

In de tijd dat je nog zaken als een kroonlamp of een rijwiel kon winnen, werd anders tegen televisie aangekeken dan nu. Geen onderzoeken dat je een grotere kans op een strafblad hebt door veel tv te kijken; in de jaren vijftig verhoogde een televisie juist de huiselijkheid.

En daarmee heeft de Udense Harmonie een prachtige hoofdprijs voor haar loterij. Als je de advertentie groot opblaast, zie je getekende voetballers op het beeldscherm. Dat zegt mogelijk ook iets over het aanbod van de programma's. Het eerste journaal is in 1956 te zien; keurig en nogal braaf, met Frits Thors keurig in het pak. Bovendien was er maar één zender.

Oftewel, heel andere tijden dan de onze. Maar dan de prijs van een lot: één gulden per stuk. Als we dat in het speciale rekenapparaatje van het Internationale Instituut voor Sociale Wetenschappen stoppen, komen we uit op een bedrag van 3 euro nu.

Of om het meer met producten te vergelijken: aan het eind van de jaren vijftig betaalde je nog geen twee kwartjes voor één brood. Het lot is dan ook zeker niet goedkoop maar áls je dan een tv zou winnen... die beginnen pas bij een prijs van 775 gulden. Dan ben je wel mooi één van de 100.000 Nederlanders die een tv in huis heeft.

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- De landing op de maan
- IJsbloemen op het raam

Een huisvrouw die haar vak verstaat

...Udensche Courant, maart 1957...

Natuurlijk, het gaat hier om een advertentie dus de werkelijkheid is uitvergroot. Maar de tekst: "Ja, de huisvrouw verstaat haar vak" is in de jaren vijftig niet zo vreemd als dat we er nu mogelijk tegen aan kijken.

In de jaren vijftig van de vorige eeuw komt de elektrische apparatuur in de huishouding net op gang. Maar stofzuigers worden nog vaak gedeeld met buurvrouwen of schoonmoeders. En dat betekent dat het runnen van een huishouden, vaak met een flink aantal kinderen, in uren geteld ook gerust een werkweek vult. Sterker nog, uit een onderzoek van de Nederlandse Huishoudraad bleek dat de vrouw gemiddeld 62 uur per week kwijt was aan huishoudelijke taken. Oftewel, bijna negen uur per dag. Een meer dan voltijdse baan.

Geen wonder dat je dan wel middelen gebruikt waarvan je goed resultaat hebt. Weinig vrouwen zullen in die jaren zo opgetogen hebben staan te kijken naar de flessen bleekwater als op het plaatje maar het blijft natuurlijk wel reclame. En verderop lezen we verder in de advertentie: "Huishoudgeld moet goed besteed worden." Nou, dat is in ieder geval niet veranderd.

Marilou Nillesen

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Gemak dient de mens
- Klaar voor het huishouden

Wilt u ook iets bijzonders?

...Udensche Courant 8 maart 1957...

Het is een vak. Met een paar strakke lijnen een knappe man of vrouw neerzetten. Tot in de jaren zeventig waren de reclametekenaars aan het werk in de studio’s van de grote reclamebureaus. Subtiele schaduwen, lichteffecten. Beter dan een foto, want je kunt weglaten wat niet belangrijk is en die details benadrukken die de opdrachtgever graag wil laten zien. Ideaal voor advertenties zoals deze.

Onberispelijk, perfect, feilloos. Nee, het gaat hier niet om zo maar een pak (costuum!). Deze kleding blijft ook 'na langdurig gebruik de feilloze pasvorm en coupe behouden', belooft de advertentietekst. Hoeveel mannen in de jaren vijftig wilden ook zo nonchalant kunnen bellen, haren in de juiste coupe, de linkerhand losjes in de broekzak van het perfecte kostuum. Waren zij (of hun vrouw?!) gevoelig voor deze mooie advertentie en zijn ze snel een kijkje gaan nemen bij Zomers Kleding? Het kan haast niet anders. Want welke man wenst zich nu niet iets bijzonders?

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Zondags
- Raak!

Gewoon weer je geld in een ouwe sok

Opeens veel te weinig of juist veel te veel geld op je bankrekening zien staan. Of helemáál niet bij je geld kunnen. Met de veelvuldige storingen van het internetbankieren de afgelopen tijd zal menigeen overwogen hebben het spaargeld maar weer in een oude sok te stoppen. Ook gisteren ontkwam ING niet aan opnieuw een storing. Nee, dan vroeger...

Nou, één ding is zeker: cyberaanvallen kwamen niet voor ;-) Over de manier waarop mensen vroeger spaarden, is in het archief weinig concreets terug te vinden. Wel zien we stukken zoals deze in het gemeentebestuur Uden (1938-1970): het vaststellen van de spaarverordening voor het ambtelijk personeel, met wijzigingen. Maar daar blijkt in de praktijk weinig meer in te staan dan de aanpassing van de premiespaarregeling.

We moeten het dan ook vooral hebben van onze foto's. Mooie plaatjes waarin de echo van vervlogen tijden is terug te horen. Wat te denken van de foto van de opening en - destijds bijna onvermijdelijke - zegening van het bankgebouw in Veghel?

...De Boerenleenbank wordt ingezegend door pastoor J.v.d.Boom, Veghel 1957...

Gaan we iets verder in de tijd, dan komen we op een heel ander beeld uit. We nemen een kijkje in de bank in Nuland, in 1968. Erg hip, met veel hout en glas. Iets soortgelijks zien we ook in Volkel, in 1971, hoewel daar het glas (nog?) ontbreekt.

...Nuland, 1968...

...Volkel, 1971...

Onderstaande foto heeft dan weer geen betrekking op een bank of het bankwezen. Of... juist weer wel? Let vooral op het onderschrift:

...Huub van Boxmeer gebruikt mobiele apparatuur om meldingen over storingen buiten kantooruren te kunnen ontvangen, Uden 1993... 

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Een wandelende boerenleenbank
- Lenen onder Gods zegen

Prinses Maxima in Oeffelt

Maxima in Oeffelt, foto: Antoon Grutters

Boomplantdag is het ieder jaar maar voor Oeffelt was het vorige week wel een heel speciale versie: daar kwam prinses Maxima. Bovendien werden 28 gedenkbomen geplant voor de slachtoffers van het busongeluk in Zwitserland. Prinses Máxima plantte de laatste gedenkboom en onthulde een herinneringsplaquette. 

Op 10 april 1957 werd de eerste officiële landelijke boomplantdag georganiseerd in Apeldoorn. Er waren toen 1600 kinderen bij aanwezig. Nu, 55 jaar later, vieren ruim 115.000 kinderen in Nederland de boomfeestdag. Zij planten ruim 200.000 bomen. In de laatste 55 jaar zijn er meer dan tien miljoen bomen op de Nationale Boomfeestdag geplant, ofwel ruim 4000 voetbalvelden, zo lezen we op de site van de boomfeestdag.

Op naar het planten van de bomen, foto: Antoon Grutters

In het Land van Cuijk gingen 750 kinderen aan de slag. Onder een stralende zon werden de bomen geplant. Behalve Maxima was Onno Hoes, burgemeester van Maastricht, maar nu in de hoedanigheid van voorzitter van de stichting boomplantdag er ook.

De FAO, de Internationale Organisatie van de VN voor Landbouw en Voedsel, sloeg in 1954 alarm en uitte haar bezorgdheid over de grootschalige ontbossing in de wereld. Dit leidde tot het aannemen van een resolutie waarin werd opgeroepen tot een jaarlijks terugkerend ‘World Festival of Trees’. Nederland gaf hieraan gehoor door het Landelijk Comité Boomplantdag op te richten. De landelijke boomplantdag mag dan eind jaren vijftig officieel op touw zijn gezet maar voor die tijd waren er plaatselijk al veel initiatieven. Zo hebben we een soort diploma uit 1928 dat verwijst naar de boomplantdag in Den Bosch.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wil je meer lezen over boomplantdag? Lees dan:
De drie kastanjebomen
De linden en de iepen
De trompetboom
 
Wil je meer oude foto's zien? Kijk dan hier.
 
 

Massatoerisme in Maaskantje?

Vanuit Groningen, of zelfs Duitsland en België: steeds meer mensen zitten uren in de auto om naar Maaskantje te gaan. Reden is de film New Kids Turbo!, de film over vijf Brabantse hangjongeren die het gehucht onveilig maken met veel gevloek, getier en gescheur in hun Opel Manta.

Deze absurdistische film ademt de sfeer van de jaren negentig van de vorige eeuw. Met asociale hoofdrolspelers die herkenbaar zijn aan matjes in de nek, trainingsjacks en een voorliefde voor hardcore muziek. In combinatie met veel grof taalgebruik blijkt het een kaskraker want de film breekt record na record.

Al meer dan honderdduizend bezoekers zijn naar de bioscoop geweest waardoor de film de titel Gouden Film al binnen heeft gesleept. En dan na te gaan dat New Kids Turbo! nog maar een week wordt vertoond.

Wandelaar René Bastiaanse bezocht Maaskantje nog lang voordat iemand van “broodje bakpao” had gehoord of ooit zei: "Jonguh… niemand komt aan het Maaskantjeuh!"



Het BHIC is benieuwd... is deze film nu een zegen of een vloek voor deze mooie plek? Laat het ons weten!

Foto: Het naambord van Maaskantje, gefotografeerd in 1976, toen nog niemand het in zijn hoofd haalde het bord weg te halen. Inmiddels is dat zo vaak gebeurd dat de gemeente er voorlopig geen nieuw bord meer neerzet.

O la la, de eerste bikini...

Zomer, mooi weer en dus tijd voor het zwembad en... de bikini. Het klinkt allemaal zo logisch maar nog niet eens zo heel lang geleden zorgt deze zwem-outfit voor heel wat commotie in het zwembad in Uden. Badmeester Wim Schigt neemt ons een halve eeuw mee terug in de tijd.

Schigt is van 1973 tot 1984 badmeester en zwemonderwijzer in Uden. Hij herinnert zich dat de komst van een groot openlucht zwembad voor die tijd spectaculair is voor Uden. Het is een tijd dat gemengd zwemmen niet aan de orde is. Aanvankelijk zwemt de mannelijke bevolking zelfs op andere tijdstippen dan de dames. Later mogen dames en heren gelijktijdig het water in, maar dan wel gescheiden. Het zwembad wordt door middel van een hek in twee symmetrische helften verdeeld. De dames zwemmen aan de linkerkant, de heren aan de rechterkant.

Weer later, als mannen en vrouwen al wel gemengd mogen zwemmen, doet zich een ander voorval voor. De eerste vrouw verschijnt in bikini in het zwembad. Consternatie bij de badmeesters, wat nu? De dame wordt aangesproken. "Mevrouw, u mag hier niet zwemmen in tweedelig badpak!" "Oh," kaatst ze terug, "Welk deel zal ik uittrekken?"

Zelf herinneringen aan het zwembad in Uden of aan de badkleding? Vertel uw anekdote hier of op onze site.

Foto: Indruk maken vanaf de duikplank in het Udense zwembad in 1957