Nu nog vééél meer foto's op De auto van mn opa

...Auto-ongeluk met vrachtwagen AJ Wouters, Stichting Het Uden-Archief van Bressers...

De nieuwe website De auto van mn opa wordt regelmatig verrijkt met prachtige, opvallende en markante foto’s die door lezers worden ingestuurd. Dit keer kregen we een wel heel bijzondere aanvulling; Luciën Bressers van Stichting Het Uden-Archief van Bressers leverde een veertigtal foto’s aan met auto’s en motoren uit het Uden van vroeger.

...AC Rossewij, ordebroeder, Stichting Het Uden-Archief van Bressers...

De hele familie gegroepeerd rond de motor van vader, de noodbus die van Eindhoven naar Oss reed, een tractor op het land of een chique Traction Avant: de collectie biedt een brede en gevarieerde inkijk op het gemotoriseerd verkeer op twee en vier wielen in het Uden van lang geleden. Dat lang niet alle ritten vlekkeloos verliepen, zien we aan het aantal foto’s van ongevallen. Kortom, een prachtige aanvulling voor De auto van mn opa (waarvoor onze hartelijke dank!)

...Ongeval LJ Louwers, Stationstraat, Stichting Het Uden-Archief van Bressers...

De oorsprong van Het Uden-Archief van Bressers lag ergens in de jaren zestig van de vorige eeuw toen Luciën Bressers sr. (1917-1991) een setje ansichtkaarten van het klooster der Zusters Ursulinen (het latere Missiehuis) kocht op de verzamelaarsbeurs "Zoete Lieve Gerritje" in de Veemarkthallen in Den Bosch. Al snel volgden er meer ansichtkaarten en weer later werd de verzameling aangevuld met foto’s van Uden, krantenknipsels en bidprentjes. In 1983 zijn de collecties ondergebracht in een stichting. 

...W. vd Heijden, Vluchtoord Uden, Stichting Het Uden-Archief van Bressers...

Inmiddels zet Luciën jr. samen met een aantal vrijwilligers al vele jaren het omvangrijke Uden-Archief voort. Op hun website kun je zien wat het archief allemaal in huis heeft. Jaarlijks kloppen honderden personen en bedrijven aan bij de stichting voor informatie over allerlei facetten uit de geschiedenis van Uden, Volkel en Odiliapeel. De stichting wordt mede overeind gehouden door de financiele bijdragen van de donateurs en de vrienden.

...Sjef Schoenmakers 1916, Stichting Het Uden-Archief van Bressers...

Heb jij nu ook nog mooie foto’s liggen? Het hoeven er echt geen honderd te zijn ;-) Met iedere foto zijn we even blij dus stuur maar in http://deautovanmnopa.nl/doe-mee

...Personenbus, Stichting Het Uden-Archief van Bressers...

Geschreven door:

Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:

- Twee fraaie Fords en een bijzondere ambulance

- Niet rijden op zondag!

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Onbekende passant op een bekende motor

 ...Meneer Handorf poseert met zijn (?) motor...

“De heer Handorf op Harley Davidson in Schijndel”, staat als omschrijving bij deze foto. Het nummerbord is duidelijk leesbaar: N-1253. Aan de hand van dat kenteken kunnen we via de nieuwe website van het BHIC, De auto van m'n opa,  snel en eenvoudig de eigenaar achterhalen. En wat blijkt? 

De heer Handorf mag dan wel poseren op deze Harley; hij is zeker niet de eigenaar. Want het kenteken staat op naam van Sjef van Heeswijk. En dat is níet de man die op de foto staat, weten mensen die reageren op de site. 

“Want Sjef was een wat te veel in de breedte gegroeide veertiger, klein van gestalte, met een opvallend bol kopje met daarin twee glinsteroogjes die altijd twinkelden als het hem langer dan twee uur aan een alcoholische opkikker ontbrak. Hetgeen vanzelfsprekend zelden of nooit voorkwam", zo citeert Gerrit van Heeswijk uit het boek "Sjef, aangenaam", geschreven door zijn kleinzoon Marijn van Heeswijk.

Benieuwd naar meer van dit soort prachtige anekdotes? Heb je zelf nog zo’n foto op zolder? Weet jij het mooie verhaal dat erbij hoort? Stuur ze in via De auto van m'n opa. 

Geschreven door:
Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Twee fraaie Fords en een bijzondere ambulance
- Niet rijden op zondag!

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Vrouw achter het stuur!

...Puck achter het stuur...

“Vanmorgen om half negen met Arie en Cor naar Werkendam. Arie heen, ik terug.” Die ik, dat is Hermine Maria Elisabeth (Puck) van Rossum. Zij houdt tussen 1911 en 1921 een dagboekje bij en schrijft daarin veelvuldig over de ritjes die ze maakt met de Panhard&Levassor. Hannie Kieboom-Visser schreef hierover een verhaal op de website De auto van mn opa.

Puck van Rossum (1891-1985) was de dochter van een rijke suikerfabrikant, J.P. van Rossum, in Oudenbosch. Ze maakte al in 1907 kennis met de 14 jaar oudere Arie Sigmond (1877-1923). Als ze in 1911 met haar dagboekje begint, schrijft ze op 21 juni over hun eerste kus. Het paar trouwt in mei 1913 trouwen. Gedurende de verlovingstijd die daaraan voorafgaat, komt het onderwerp auto regelmatig aan bod.

...met de familie rond de Panhard...

Arie geeft haar op 12 februari 1912 haar eerste rijles, dus hij heeft dan al de beschikking over een auto.
Puck schrijft over ritjes naar Antwerpen en naar de Molenheide. Over een nieuwe auto, lunches buiten de deur en over het nieuwe huis in Werkendam. Arie wordt burgemeester en samen krijgen ze al gauw twee kinderen. Het leven lacht hen tegemoet. Op 11 augustus van dat jaar schrijft Puck in haar dagboek dat er een nieuwe auto wordt aangeschaft in Breda: een Spyker met het kenteken N-5684. Maar dan slaat het noodlot toe.

Pucks’ laatste aantekeningen dateren van 28 februari 1921. We moeten het dan ook uit de krant vernemen dat in september van dat jaar Arie, waarschijnlijk met de Spyker, in Dussen de 6-jarig Jenneke Roubos aanrijdt, met dodelijke afloop. En het noodlot slaat opnieuw toe op 3 mei 1923, als Arie plotseling overlijdt aan een acute hersenvliesontsteking. Puck bevalt in november van hun derde en laatste kind.
Dit artikel is een bewerking van het artikel "Puck Sigmond, de eerste vrouw achter het stuur in Brabant", verschenen in het Conam-Bulletin 24 (2014), nr. 4, p. 12-16.

Geschreven door Hannie Kieboom-Visser

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Gemotoriseerd vrouwelijk schoon
- De auto als statussymbool

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Het rode autootje rijdt door de geschiedenis

...de Tesla avant la lettre...

Brabants Dagblad besteedde uitgebreid aandacht aan de nieuwe site van het BHIC, De auto van mn opa. Met twee pagina’s vol foto’s werd het verhaal geïllustreerd. Eén illustratie uit die publicatie maakte wel heel veel reacties los. Die van het rode autootje, beter bekend als De Pels. De geschiedenis van dit bijzondere vervoermiddel lijkt een aaneenschakeling van toevalligheden, tot op de dag van vandaag.

“Wie weet er meer over deze Tesla avant la lettre?”, vroeg verslaggever Tom Tacken van Brabants Dagblad. Dat heeft hij geweten. Leon de Wijs was één van de mensen wiens jeugdherinneringen  opnieuw tot leven kwam, toen hij die oproep las. In 1945 was hij één van de gelukkigen die wel eens een ritje mocht maken met het rode autootje. Ook Hans Bodewes – verzamelaar van dwergauto’s - herkende de auto onmiddellijk. Een paar jaar geleden had hij het voertuigje gekregen van de dochter van ingenieur Theo Pels; de man die in 1941 het model tekende. Hij bezorgde deze mobiele bezienswaardigheid ook zijn bijnaam; “De Pels”.

Voor zijn vervolgverhaal ging Tom Tacken op pad: eerst haalde hij Leon de Wijs op en gezamenlijk reden ze naar Hans Bodewes. Omdat hij een filmpje wilde maken, zocht Tom een paar kinderen om het autootje te kunnen besturen. Via mevrouw Bodewes werd een jonge moeder ingeschakeld en zo stapten – geheel willekeurig - de vier broertjes Bremer (in de leeftijd tussen de 3 en 9 jaar) in “De Pels.”

Als de volgende dag hun foto in de krant verschijnt, weet de opa van de vier jongens niet wat hij ziet. Híj reed in zijn jonge jaren ooit zelf in die auto. Op vakantie bij familie De Quay kwam daar de overbuurman langs, mét het autootje dat hij voor zijn kinderen heeft gemaakt. Hij heeft er zelfs nog een foto van…

...ook de opa van de broertjes Bremer reed in de auto...

Wie als kind (en misschien ook wel als volwassene) dat autootje had gezien, zou het niet licht meer vergeten, blijkt uit reacties van lezers van de krant. Martin Schepers uit Uden zat van 1949 tot 1955 op de Thomasschool in Tilburg en herinnerde zich de familie Pels, vooral door de auto. “Het verhaal ging dat de vader van Frank ingenieur was en de elektrische auto zelf had gebouwd. Ik heb de auto op avonden en in het weekend rondjes zien rijden om het pleintje.” Na publicatie van het verhaal namen kinderen van “De Pels” contact op met Bodewes: ze willen het autootje nog eens zien rijden…

Geschreven door:
Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Twee fraaie Fords en een bijzondere ambulance
- Niet rijden op zondag!

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Op ontdekkingsreis door de wondere wereld van auto’s en motoren

...op De auto van mn opa vind je prachtige foto's, zoals dit Bossche exemplaar...

Sinds een aantal weken is de website De auto van m’n opa in de lucht en in die tijd hebben al heel veel mensen foto’s en verhalen ingestuurd over de motorvoertuigen in hun familie van zo’n 65 jaar of langer geleden. Zelf heb ik auto’s altijd wel leuk gevonden, maar dan ging het toch vooral om de merken en modellen uit de jaren ’50 en ’60 (daarna is het nooit meer echt interessant geworden). Van auto’s van vóór die tijd had ik eigenlijk geen idee. Ze leken me vooral erg ouderwets.

Maar inmiddels zijn mijn ogen wel opengegaan voor de wereld die schuil gaat achter die vroegere periode van het gemotoriseerde voortbewegen. Ik ben vooral onder de indruk geraakt van de ondernemingsgeest die uit tal van foto’s en verhalen blijkt. Via motor en auto ben ik bovendien over veel iets te weten gekomen, waarvan ik geen flauw idee had. Om maar een voorbeeld te noemen: het fenomeen autoloze zondagen behoort voor mij vooral tot de oliecrisis uit begin jaren ’70. Maar nu leerde ik uit een ingezonden verhaal over “de auto’s van mijn pa”  dat ook eind jaren ’40 vanwege brandstoftekorten het rijden op zondagen alleen maar met een speciale ontheffing mogelijk was. En dat dat opnieuw gebeurde tijdens de Suez-crisis in 1956.

En tijdens de Tweede Wereldoorlog was men vanwege de brandstofschaarste ook best bereid om het paard voor de wagen te spannen, of anders gezegd, om terug te vallen op 1 PK (N-3148 bijvoorbeeld) en zelfs een luxe Buick geheel te verzagen.

Wat betreft die ondernemingsgeest: het blijkt dat Brabant heel wat pioniers heeft gekend op het gebied van auto’s en motoren. Zo kwam de eerste autobezitter in Nederland uit Tilburg: Jos Bogaers, die al in 1895 rondtoerde.  Ook als het ging om het bouwen van auto’s en motoren zien we al heel vroeg intiatiefnemers in onze provincie. Iemand als Marius Entrop uit ’s Gravenmoer t mag gerust de eerste Brabantse autofabrikant genoemd worden. Hij adverteert al in 1909 in de ANWB-Kampioen, met ook nog eens drie modellen. Of de gebroeders Otten in Breda: vanaf 1901 bouwen ze motorfietsen van het merk Otten’s Motor Breda. Meer nog: ze bouwden waarschijnlijk het eerste damesmodel ter wereld (voor hun zus Petra)!

...Bert Manders op de eigen gemaakte creatie (foto via HKK Erthepe)...

Natuurlijk steekt op dit gebied Huib van Doorne met zijn DAF boven alles en iedereen uit, maar je moet toch ook bewondering hebben voor mensen als de gebroeders Musters uit Erp die nog in de jaren ’50 op commerciële schaal tractoren produceerden onder de merknaam MCE (Munsters Constructie Erp). Oké, ze zagen er niet uit (ze werden niet voor niets ook wel “gemotoriseerde erdkar” genoemd), maar al met al zijn er toch zo’n 75 van gebouwd tot 1957. Kijk maar eens hier. Kortom, er valt bij De auto van m’n opa veel te ontdekken. En je kunt daar ook wat van jezelf aan toevoegen, zodat je anderen de ogen weer opent voor nieuwe dingen!

Geschreven door:
Rien Wols

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Twee fraaie Fords en een bijzondere ambulance
- Niet rijden op zondag!

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Tour mee door de tijd!

Wie wil er nou geen ritje maken in één van deze prachtige touringcars?

Sinds kort kun je zoeken naar duizenden Brabantse auto's en eigenaren op onze nieuwe website De auto van m'n opa. Misschien heb je de prachtige oude Ford van jouw opa al gevonden, maar weet je ook in welke prachtige touringcar hij op schoolreisje ging? Of in welke luxe bus het gezin op vakantie ging naar Duitsland of de Veluwe? Kom en tour met ons mee!

Avontuurlijke reisjes
Wie denkt dat men vroeger alleen maar op vakantie ging naar Drenthe heeft het mis. Toeringcarbedrijf Jos Laarakkers uit Boxmeer-Sambeek verzorgde reizen naar Amsterdam, de Ardennen en had zelfs een uitgebreide vierlandentocht in de aanbieding!

Wie is er mee geweest op reis met Jos Laarakkers?

Jos zorgde ook voor schoolvervoer!

De touringcars van Jos reden in de jaren dertig al rond in de omgeving van Sambeek en Boxmeer.  In die tijd vervoerde hij ook schoolkinderen, zo blijkt uit onze archieven. Kijk maar eens naar het geldigheidsbewijs van één van zijn prachtige autobussen uit 1933. Was jij misschien één van die kinderen of ken jij iemand die bij Jos in de bus zat?

Deel je verhaal!
Niet alleen vóór de oorlog kon je een ritje maken in de touringcars van Laarakkers. Een foto uit 1966 laat een verkeerstelling zien, waarbij ook een bus van Laarakkers de controlepost passeert.

Ook in 1966 waren de touringcars nog op de weg te vinden

Heb jij zelf weleens plaatsgenomen in één van deze luxe autobussen? Welke reisjes heb je meegemaakt? Laat het ons weten! Heb je zelf nog leuke foto's en verhalen van Brabantse auto's en hun eigenaren? Die kun je kwijt op onze nieuwe website De auto van mn opa. Veel kijkplezier!

Geschreven door:
Lisette Kuijper

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Haal die schaars geklede dame van je motorkap!
- Hoe zag de auto van jouw opa er uit?



De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Wil je je Chevrolet aub ergens ànders neerzetten?

...uit het archief van Van Lanschot...

Je mag dan wel G. van Lanschot uit Den Bosch zijn, dat wil niet zeggen dat je je dure Chevrolet zo maar overal neer mag zetten. Zeker niet als je je auto ondertussen bij een andere dealer koopt. In 1929 tikt het bedrijf Lathouwers de Bossche bankier met een brief even flink op de vingers.

“Daar U den laatsten tyd steeds Uwe nieuwe wagens by andere firma’s koopt en wy de plaatsen in onze garage productiever kunnen maken voor cliënten, die by ons ook hunne nieuwe wagens koopen, zou het ons aangenaam zyn, wanneer U tegen 1 July a.s. naar eene andere garage zoudt willen uitzien”, staat te lezen in de brief van 14 juni 1929.

Waar meneer Van Lanschot zijn wagens dan wel kocht, wordt niet duidelijk. Maar via deautovanmnopa is te zien dat de familie Van Lanschot in die jaren een aardig wagenpark bezit. Zo iemand zou je toch liever wel als klant hebben maar de firma Lathouwers lijkt met de brief de moed te hebben opgegeven.

...reclamemateriaal Chevrolet...

Het schrijven van Lathouwers komt uit het archief van de familie Lanschot (toegangsnummer 200, inventarisnr 469) waarin ook wat reclamemateriaal van Chevrolet bewaard is gebleven. En hoewel er geen bedrag wordt genoemd, is al snel duidelijk dat deze auto’s behoorlijk aan de prijs zijn. “Neemt de waarde van het voertuig in aanmerking, niet slechts zijn prijs. Overtuigt U of het in staat is Uw werk te doen.”

Mooi ook om te zien dat ronkende reclametaal ook in die beginjaren van de vorige eeuw volop werd gebezigd. “De reusachtige laboratoria voor wetenschappelijk en technisch onderzoek, de uitgestrekte proefterreinen (die ter wereld huns gelijke niet vinden), het nuttig verwerken van alle materiaal, zonder dat iets verloren gaat, de ongeëvenaarde mogelijkheid voor massa-inkoop, waarover zij beschikt, stellen haar in de gelegenheid tot het in alle details bestudeerd ontwerpen en uitvoeren der modernste constructie aan de laagste prijzen.” Aan welk bedrag moeten we dan denken? Volgens deze advertenties op de site van Conam ligt die in 1929 op 2400 gulden. Heb je wel trouwens een zescilinder. Dat dan weer wel.

Geschreven door:
Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Twee fraaie Fords en een bijzondere ambulance
- Niet rijden op zondag!

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Haal die schaars geklede dame van je motorkap!

...De Rolls-Royce ‘Silver Ghost’ van Adolf van den Berg. De auto was 6 meter lang, woog 4000 kilo en  het interieur was ingericht ‘met muisgrijs laken, tapijt, zijden gordijnen en passement, drie lampen, bagagenet, bloemvaas en paraplu-ringen’...  

De website gewijd aan Brabantse auto’s vóór1951 is zaterdag live gegaan: www.deautovanmnopa.nl Nou ben ik zelf niet zo’n autofreak – ik koop ze altijd 6e hands en weet helemaal niets van wat er onder de motorkap gebeurt – maar na het zien van al die automobielen ben ik helemaal verkocht. Elke foto vertelt zijn eigen verhaal. Niet alleen over de eigenaars maar ook over het Brabant van toen.

Neem de Tilburger Adolf van den Berg die in 1921 een heuse Rolls Royce kocht. Een fors exemplaar zoals op de foto te zien is, met een motorinhoud van maar liefst 7,5 liter en een benzineverbruik van 1 op 1. Nou zullen die brandstofkosten Adolf weinig kopzorg hebben gegeven, want als directeur van de beroemde AaBe Wollenstoffenfabriek (de ouderen zullen de dekens van dat merk nog kennen) was hij puissant rijk. Net als zijn collega-textielbaronnen overigens, geen wonder dat de eerste autobezitter in Nederland (1895) een Brabander was, de Tilburgse fabrikant Jos Bogaers. Maar dit allemaal terzijde.

...Aanvankelijk werd het beeldje standaard in zilver uitgevoerd, het bleek al snel een gewild collectors item. Bij de moderne Rolls Royces verdwijnt het beeldje daarom bij het stilzetten van de motor automatisch achter een luikje op de radiator...

Adolf kocht dus de Rolls Royce en de wagen werd zoals gebruikelijk geleverd met de Spirit of Ecstasy op de radiator, het beroemde beeldje van een schaars geklede vrouw. En dat kon natuurlijk niet in het Brabant van toen, waar 90% van de bevolking katholiek was en in Tilburg zelfs 97%. Die blote dame zou aanstoot geven, meneer pastoor zou dat nooit goed vinden.  En dus haalde Adolf het beeldje eraf. Je kon in het Brabant van 100 jaar geleden nog zo machtig en rijk zijn, maar aan de katholieke moraal kon niemand zich onttrekken.

Tegenwoordig is de Rolls van Adolf in het bezit van een verzamelaar in Nieuw Zeeland. Zo te zien in prima staat. En met beeldje. Tijden veranderen. Tot slot: kijk eens op de site. En blader ook eens in je familiealbum. Wellicht ontdek je daar foto’s van de auto van je opa. Laat het ons weten en dan maken we er samen een mooi verhaal bij.

Geschreven door:
René Bastiaanse, directeur BHIC

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- De Silver Ghost van Aabe
- Wat zeggen de cijfers?

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Een advertentie voor automobiel of is het toch een huwelijksannonce?

...uit Soerabaijasch Handelsblad, 17 juni 1940...

Tussen reclame voor "elegante middagtoiletjes en Parijsche hoedjes" en de nieuwste film van Laurel & Hardy vinden we deze tekening in het Soerabaijsch Handelsblad uit 1940. Of is het een advertentie of juist een spotprent?

"Of hij heeft een advertentie geplaatst om zijn automobiel te verkoopen òf een huwelijksannonce, maar in ieder geval, gezien het succes, was het een BLIKVANGER", luidt de tekst die eronder staat. Het nummerbord is goed leesbaar maar jammergenoeg begint het niet met de letter N. Want anders...

Anders hadden we zo kunnen achterhalen wie de echte eigenaar van deze auto was! Via de nieuwe site De auto van mn opa kun je namelijk heel eenvoudig zoeken in Brabantse kentekens van auto's (tussen 1906 en 1950).  En zo zie je heel gemakkelijk of je opa een auto had en in welk type hij reed.

Of je leest het verhaal over de eerste Nederlandse autobezitter (die uit Brabant kwam) of over Puck die in het begin van de vorige eeuw in haar Panhard scheurt. Gewoon mooie, oude foto's kijken kan natuurlijk ook en als je die ene mooie foto van je opa in zijn auto wil uploaden, dan is dat ook heel eenvoudig.

Nou, wat houdt je tegen? Stap maar in en maak een proefritje naar het verleden ;-)

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Het Waalwijkse wagenpark in 1914
- De eerste Brabantse autofabrikant

Hoe zag de auto van jouw opa er uit?

..Melkvrachtauto van zuivelfabriek Het Haantje uit Liempde in de Strijpsestraat in Eindhoven, met melkventer Bernardus van Dijck achter het stuur.. 

Ze hebben een benzinegebruik van 1 op 1 en vooral géén veiligheidsgordels of rembekrachtiging. Maar o, wat zijn ze mooi: de auto's waarin onze opa's reden. Op de nieuwe aanwinst van het BHIC, De auto van m'n opa, vind je verhalen en beelden over bezitters van motoren en auto’s in Noord-Brabant tussen 1906 en 1951. Zin in een proefritje naar de vorige eeuw? Stap maar in!

Al in 2004 liep René Bastiaanse, directeur van het BHIC, rond met het idee aan de slag te gaan met registers van kentekens. Alleen, die zijn in Brabant niet bewaard gebleven. "Dus daar hield het op. Totdat Ruud van Bijnen me aansprak en vertelde dat hij zelf een register van die kentekens had aangelegd. Toen zijn we meteen van slag gegaan." Volgens Bastiaanse is de site leuk, zelfs als je niet van auto's houdt. "De vraag is leuk: had mijn opa een auto? En hoe zag die er dan uit? Want door de foto's heeft de site een grote aantrekkingskracht. Je kunt er tijden door zitten klikken zonder je een seconde te vervelen." 

Hoe weten we welke Brabanders een auto of motorfiets bereden? Wat was er Brabants aan een T-Fordje of een Eysink motor? Simpel: het kenteken. Dat zat zo: als je tussen 1906 en 1951 in een auto of op een motor rondreed, kon iedereen aan je kenteken zien waar je vandaan kwam, althans uit welke provincie. Want in tegenstelling tot tegenwoordig was het kentekenbewijs (of nummerbewijs zoals het toen heette) persoonsgebonden in plaats van dat het bij het voertuig hoorde. En zo’n persoonsgebonden kenteken werd uitgegeven door de provincie waar je woonde. Het provinciale nummerbewijs begon met een letter, gevolgd door een nummer. Voor Noord-Brabant was dat de letter N. Dat was overigens geen opzet: Groningen kreeg de A, Friesland de B en zo verder. Voor Noord-Brabant “klopte” het dus toevalligerwijs.

Rien Wols van het Projectenbureau van het BHIC heeft inmiddels ook al menig uur gestoken in de site. "We verzamelen foto's op allerlei verschillende plekken. Maar het mooie is: wie je ook benadert - van het bedrijfsarchief van Philips tot een individuele fotograaf - iedereen wordt enthousiast. Kennelijk hebben we juist met de auto - meer dan met andere vervoersmiddelen - een bijzondere relatie: of je er nu van houdt of juist niet." Wols benadrukt dat het echte grote werk - het scannen en controleren van de database - wordt gedaan door Frans Kense en Ad van Zelst. "Zonder hen was de site nu niet online geweest."

...Pater Jan Michels uit Schijndel op zijn Neracar motor, die hij vermoedelijk heeft meegenomen op z'n missie naar Congo... 

Tussen 1906 en 1951 zijn er ruim 99.00 “Brabantse” kentekens op naam uitgegeven en daarvan is een database gemaakt: naam en woonplaats van de eigenaar, soms zijn of haar adres. Maar wat de officiële gegevens niet vermelden is met wat voor soort voertuig die eigenaar zich vervolgens verplaatste. Terwijl dat nu juist zo leuk is om te weten: wie had de eerste Chevrolettruck in het dorp? In wat voor luxewagen reed de wollenstoffenfabrikant uit Tilburg? Met wat voor autobus begon de ondernemende vrachtrijder in de jaren ’20 een lokale busverbinding? En nog veel leuker, is die auto of motor dan ook daadwerkelijk te zien? En vaak is dat zo, want er zijn eigenlijk best veel foto’s gemaakt van al die motorvoertuigen. En terecht: men was gewoon trots op het nieuwe vervoermiddel en wilde dat laten zien ook!

Doe je mee?
Duik in je eigen familiealbums en kijk of daar foto’s van auto’s of motoren in zitten van vóór 1951. Stuur ze op, mét het verhaal van de auto van je opa!