Mgr. Bekkers in Zomergasten!

Precies vijftig jaar geleden overleed bisschop Bekkers; "ons Rinie uit Rooi". De eerste televisiebisschop van Nederland die in 1963 voor KRO's Brandpunt stelde dat geboorteregeling een gewetenskwestie was tussen man en vrouw. Iets waarmee de kerk zich niet moest bemoeien. Nederland haalde opgelucht adem. Een paar jaar later overleed de populaire bisschop.

Deze week vind je iedere dag een verhaal over bisschop Bekkers op onze website. Oud SP-voorman Jan Marijnissen legt uit waarom hij bij het VPRO's programma Zomergasten juist het fragment van de begrafenis van bisschop Bekkers koos. Verder staan we stil bij de ware betekenis van deze bijzondere bisschop, zijn vooruitstrevende ideeën, gecombineerd met traditionele Brabantse waarden.

Of wil je meer weten over de liefde van Bekkers voor Pia Bella? Of welke koffiekopjes de bisschop uitkoos voor het bisdom? Hou dan deze week onze website éxtra in de gaten!

Geschreven door:

Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:

- Een straatnaam en zwembad (dat er niet kwam)

- Waarom de Noordstraat in het zuiden ligt

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Het gaat om praktisch en klantvriendelijk

...De samenvoeging als hamerstuk: oud-Burgemeester Kooijmans van Erp overhandigt de Erpse voorzittershamer aan de nieuwe burgemeester Keijzer... 

Het is tweeëntwintig jaar geleden, dat de zelfstandige gemeente Erp ophoudt te bestaan. Erp gaat samen met Veghel en delen van Uden en Sint-Oedenrode één gemeente vormen. Het is een uitwerking van de commissie Schampers die de provincie Noord-Brabant het advies geeft de centrumgemeenten (o.a. Oss, Uden, Veghel) te versterken. 

Soepel gaat het niet, omdat allerlei politieke belangen een rol spelen. Vanaf 1991 zijn Erp en Boekel plannen aan het vormen om samen te gaan. In de Tweede Kamer wordt dit plan in 1993 afgeschoten. Zowel PvdA, D66, GroenLinks als VVD stemmen voor versterking van de krachtige industriegemeente Veghel. VVD-er Franssen: "De oriëntaties van Erp op Veghel zijn voluit aanwezig. Erp heeft bovendien een industriële oriëntatie en zou bij een gemeente als Veghel niet misstaan". 

Grote teleurstelling bij de Erpse gemeenteraadsfracties. Boekel heeft het nakijken. In de Eerste Kamer is het wetsvoorstel Erp-Veghel een hamerstuk. In sneltreinvaart wordt de herindeling vier maanden later een feit en treedt de doortastende Keijzer als burgemeester aan. De bevolking loopt niet te hoop, zoals de politiek constateert. De ronde van het Brabants Dagblad door Erp levert weinig spectaculaire sentimenten op: "Ik denk dat het beter is, omdat iedereen met winkelen en schoolgaan gericht is op Veghel" en "Alle ondernemers hier zijn blij dat het toch Veghel is geworden, want het ondernemersklimaat daar is veel beter dan hier in Erp". 

Wanneer BD in 2007 een tweede ronde door Erp houdt, zijn de reacties positef over de wijze waarop zaken professioneel geregeld worden, het ondernemersklimaat en de investering in de kleine kernen. BD concludeert: Erp is goed af met Veghel. En zoals een Erpenaar verwoorde: "De hechte samenleving van vroeger is gebleven en is misschien zelfs nog hechter geworden". Heeft burgemeester Keijzer dan toch gelijk? Keijzer noemt de sentimenten van herindeling "inhoud en diepte die geen eeuwigheidswaarde heeft. Maar de plaats waar het gemeentehuis staat is echt niet zo belangrijk, want hoe vaak moet een mens daar nou heen? Een praktisch en klantvriendelijk bestuur, daar gaat het om".

Dit verhaal stond eerder in Brabants Dagblad

Geschreven door:

Rolf Vonk

Vind je dit leuk? Lees dan ook:

- Aangenomen met algemene stemmen

- Krachtige kanonnen 

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Beekvliet en Bernrode in (héél véél) beelden!

...één van de vele foto's, deze uit Beekvliet (jaren 50?)...

Tijdens toneelspelen en het sporten, maar ook van fietstochten tot in de klas: in bijna 4500 foto's is het dagelijkse leven van leerlingen van de gymnasia Beekvliet in Sint-Michielsgestel en Bernrode in Heeswijk-Dinther vastgelegd. 

Beekvliet en Bernrode zijn tegenwoordig twee zelfstandige gymnasia met een belangrijke streekfunctie voor het voorbereidend wetenschappelijk onderwijs. Al generaties lang leveren ze studenten af voor belangrijke functies in de maatschappij. Beide scholen hebben hun wortels in het Brabantse katholieke leven. Dankzij de medewerking van het bisdom Den Bosch en de Abdij van Berne kan het Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC) nu vele foto’s uit de internaatsperiode van die scholen tonen: 2618 stuks van Beekvliet en 1708 van Bernrode.

...met de fiets naar Frankrijk...

200 jaar Beekvliet
Gymnasium Beekvliet is in 1815 gesticht als kleinseminarie voor het bisdom Den Bosch. Om die reden viert de school dit jaar uitbundig haar 200-jarig bestaan. Op het seminarie kregen de studenten hun eerste voorbereiding op het priesterschap. Na het kleinseminarie volgde het grootseminarie in Haaren waarna de studenten dienstbaar aan de katholieke kerk konden worden. De leraren van Beekvliet, allen priester natuurlijk en professor genoemd, gaven les aan dit klassieke gymnasium, dat geënt was op de oude Latijnse school. Toen in de Tweede Wereldoorlog de gebouwen door de Duitsers werden geconfisqueerd, week de school uit naar Udenhout en Son. Het bisdom stopte met het seminarie in 1972 en gaf deze school over aan een zelfstandig bestuur. Ook het internaat hield op te bestaan. Beekvliet werd een open school voor jongens én meisjes uit het dorp en de omliggende plaatsen om het gymnasiumdiploma te behalen.

...aandacht tijdens de les in 1962...

Jubileum Bernrode
Bernrode vierde onlangs zijn 125-jarig jubileum. De norbertijnen van Berne, die tevoren verspreid op de parochies woonden, konden in 1857 weer als kloostergemeenschap samenwonen. Ze hadden domicilie gekozen op het slotje in Heeswijk, waarbij spoedig echte kloostergebouwen verrezen. De mogelijkheid van een eigen opleiding werd benut in 1886 toen de bekende pater Gerlacus van den Elzen (van de NCB en Elzendorp) het Sint-Norbertuscollege stichtte: school en internaat, onder meer als opleiding voor de norbertijnen zelf, met norbertijnen als ‘professor’. In 1950 werd aan de overzijde van de straat een nieuw schoolgebouw geopend. Na samengaan met het Damiaancollege uit Sint-Oedenrode veranderde de school haar naam in ‘Bernrode’. Het einde van de school in haar oude vorm en de sluiting van het internaat verliepen ongeveer parallel aan Beekvliet.

...oudste foto uit de collectie Beekvliet, groepsfoto van priesters (1868)...

Wat rest zijn onder meer vele foto’s die een mooi beeld geven van het rijke school- en internaatsleven uit een lange periode. Beekvliet en Bernrode, elkaar enigszins beconcurrerend, boden niet alleen onderwijs, maar ook een kennismaking met sport en cultuur (waaronder veel toneel en muziek). Bernrode is gedurende zijn hele bestaan via foto’s gedocumenteerd, Beekvliet vanaf circa 1890.

Geschreven door:
Marilou Nillesen

Vind je dit leuk? Lees dan ook:
- Vakmanschap is meesterschap
-  Leerlingen op de planken

De beste verhalen via e-mail ontvangen?

Van opgezette skeletten tot de Veghelse Marsfabriek

De middeleeuwse galg op de grens van Erp, Veghel en Lieshout, gelegen op een prehistorische grafheuvel

Hoe krijg je kinderen geïnteresseerd in de geschiedenis van hun eigen land, stad of dorp? Het vak dat leerlingen op school vaak saai of oubollig vinden, is sinds de laatste paar jaren aan een opmars begonnen. Zo verscheen de landelijke canon van Nederland op www.entoen.nu. 

Ook zoetekauwen kunnen hun hart ophalen bij de Veghelse canon!

In navolging daarvan zijn ook regionale canons ontwikkeld, zoals de Canon van Grave. Onlangs hebben de heemkundekringen van Veghel en Erp de handen ineen geslagen om ook zo'n canon voor die plaatsen in elkaar te zetten. En dat is gelukt! De geschiedenis van Veghel en Erp kun je vanaf nu bewonderen in 39 vensters, variërend van prehistorische grafheuvels, Romeinse boerderijen tot de Veghelse Marsfabriek en de aanleg van de A50 enkele jaren geleden. Hieronder plaatsen wij enkele hoogtepunten van deze nieuwe Brabantse canon.

Kaartende skeletten?

Dominee Stephanus Hanewinckel

De alom bekende Brabantse dominee Stephanus Hanewinckel heeft tijdens zijn reizen ook het dorp Erp aangedaan. Hij vond het dorp aanvankelijk niet belangrijk genoeg, maar toch deed hij er een bijzondere ontdekking.

In Den Bosch had de dominee namelijk een rariteitenkabinet bezocht, waar drie skeletten zaten te kaarten, met het bier in hun hand. Deze drie bleken de gebroeders Hendrix uit Erp te zijn, die ook wel de 'Beren van Erp' werden genoemd. Volgens Hanewinckel betekent een beer een 'schreeuwlelijkerd.'
Rond 1665 hadden de Beren verschillende huizen en winkels in Nuenen, Sint-Oedenrode en Schijndel geplunderd en zelfs iemand vermoord. Ze werden veroordeeld tot de doodstraf en na hun dood werden hun skeletten als afschrikwekkend voorbeeld in het rariteitenkabinet gezet.

Nog enkele hoogtepunten...
Op de website van de Regio Canon Veghel kun je zelf lekker snuffelen in de uitgebreide canonslinger, maar ook de volgende voorbeelden willen we jullie niet onthouden. Wat dacht je van het oudste handschrift over Veghel, een oorlogsmonument voor Veghelse joden en echte traditionele klederdracht?

Rond 1225 wordt 'Vehchele' voor het eerst genoemd

Traditionele Veghelse klederdracht rond 1900

De Veghelse synagoge: nu een monument voor overleden Veghelse joden

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Canon van Grave feestelijk 'afgeschoten' 
- Geschiedenis door Brabantse bril

Wie wordt de Inspector Morse van onze archieven?

Geen cold case maar old case; bij het BHIC hebben we ze genoeg. Vergeet biologische sporen of forensisch DNA-onderzoek dat nieuw licht moet werpen op onopgeloste zaken; herinneringen en getuigenverslagen, daar zijn we naar op zoek! Ben jij die doorslaggevende getuige die helpt bij het oplossen van historische mysterie? Kijk maar eens mee...

Eerder schreven we over het tragische lot van Johannes Hoevenaars die op 42-jarige leeftijd vanuit Volkel naar de VS vertrok. Daar verongelukte hij en niemand hoorde ooit meer over deze man. (Overigens kunnen we de gouden tip hierover nog steeds gebruiken dus áls je meer weet...)

Maar de aanleiding voor een old case is niet altijd dramatisch. Gisteren vroegen we via Facebook of mensen meer konden vertellen over deze foto.

...Barbara Goossens-Vermeltfoort tussen soldaten. Maar welke?...

Dat leverde mooie reacties op, waaronder deze:
Peter van der Linden Deze foto is meest waarschijnlijk gemaakt op 18 of 19 september. Het zijn zes Britse militairen van het Britse 30e Korps, wellicht Guards Amoured Division en twee Amerikanen van de 101e Airborne Divisie. De Amerikanen dragen een helm en zijn van de luchtlandingstroepen, het zijn parachutisten. De linker parachutist draagt een snelverband bevestigd aan de helm, een schep bevestigd aan zijn koppelriem en een gevechtsmes (trench knife) onder aan zijn been. Beide dragen op de linker mouw een gas detectie armband over hun 'screaming eagle' emblemen. De militairen met baretten en brillen op het hoofd zijn de Britten, wellicht onder hen leden van de vijf koppige Sherman tankbemanning waarvoor men poseert. Duidelijk herkenbaar is de rupsband van de tank. Links is de voorzijde van de tank en een rand van de geschutskoepel is nog net te zien. De tank is deels gecamoufleerd met takken en camouflage netten. De Amerikanen lande vanaf 17 september per parachute en zweefvliegtuig ten noorden van Eindhoven bij Son en per parachute bij Eerde en Heeswijk Dinther. Zij hadden de opdracht de bruggen tussen Eindhoven en Veghel te veroveren en bezet te houden plus Eindhoven zelf te bevrijden. Tevens moest contact worden gemaakt met de voorste eenheden van het Britse 30e Korps die oprukte vanuit België en via de veroverde bruggen op moesten rukken richting Nijmegen en Arnhem.

Nu hebben we een vraag voor jou over een foto van persfotograaf Daan Scholte. De foto is afkomstig van het Stadsarchief Oss.

...waar is deze foto genomen?...

Het is een foto van de lijnbus van Nijmegen naar Uden. Maar waar op dat traject  is deze foto genomen? Mensen die de omgeving goed kennen, zullen vast wel herkenningspunten ontdekken. Wie weet meer? Vertel het ons!

Vind je dit interessant? Lees dan ook:
- Cold case van archiefkraak
- Een afgrijselijken moordaanslag

Man en paard (en niets anders)

...mgr. Bekkers (midden) met onder andere enkele broers te paard...

Wie deze dagen "paard" zegt, krijgt vrijwel direct associaties met lasagne. Hoogste tijd om dit edele dier in een heel ander daglicht te zetten. Aan de hand van een aantal mooie foto's, met een bijzondere ruiter.

Wilhelmus Marinus Bekkers wordt door velen herinnerd als de televisiebisschop. De man uit Sint-Oedenrode die in maart 1963 op tv zei dat geboorteregeling een zaak was tussen man en vrouw. Tumult brak los maar bij de bevolking was hij populair en geliefd. 

Hij was de oudste zoon van een boerengezin met dertien kinderen en wist dus als geen ander hoe het er op het platteland aan toeging. En wat niet iedereen weet, Bekkers was een prima ruiter. De liefde voor paarden zat diep bij hem. Er wordt verteld dat hij een oud paard maar haver bleef geven om het dier zo voortijdig van de slachtbank te redden. 

Er bestaat nog een anekdote over Bekkers, in relatie tot paarden. Nadat hij zijn befaamde tvtoespraak over geboortebeperking had gedaan, zette dat onder meer kwaad bloed bij zijn vroegere vriend kardinaal Alfrink. Alfrink achtte Bekkers' uitlatingen in strijd met de kerkelijke leer en had zich bovendien gestoord aan het feit dat Bekkers over deze zaken geen overleg had gevoerd. Zo kwam het dat de kardinaal toen hij een foto van Bekkers te paard te zien kreeg smalend zei: Dat paard ziet er heel intelligent uit. 

Wil je meer weten over bisschop Bekkers? Lees dan ook: De televisiebisschop uit Rooi

Meer over paarden in archieven of musea? Volg dan deze week #collectievissen op Twitter

Illustraties: Op de foto's zien we mgr. Bekkers te paard, thuis in Sint-Oedenrode bij zijn moeder Barbara Krol in 1957

Rooi staat er gekleurd op!

Foto: collectie BHIC, inv.nr. SOE1606

Foto: Etiënne Koreman/Flickr

Wat je bij de meeste oude foto's al bij de eerste oogopslag aan vroeger doet denken, is het gebrek aan kleur. En dat terwijl kleur voor zoveel leven kan zorgen in een beeld. Konden we al die duizenden zwart-witfoto's in onze archieven dus maar een kleurtje geven, dat zou het verleden veel dichterbij brengen!

Zoiets moet Etiënne Koreman ook hebben gedacht toen hij begon aan het inkleuren van oude foto's van Sint-Oedenrode. En zeg nou zelf, de trotse vader die in 1931 met de boerenkar zijn jongstgeborene ten doop rijdt, ziet er in kleur toch nóg een beetje trotser uit (zie boven)? Of wat te zeggen van de vrouwen en kinderen die tijdens de Sint-Odafeesten in 1932 met vaandels in processie gaan over het Martinuskerkhof (zie onder). Ziet de stoet er in kleur niet nóg wat levendiger uit?

Etiënne vertelde zelf over het inkleuren:

De foto's zijn bewerkt met Adobe Photoshop 6 door simpelweg kleurtinten te 'schilderen' over het zwartwit origineel met een horizontaal afgevlakte brush in de 'color' modus en hardness en opacity laag. De ene foto leent zich er beter voor dan de andere. Soms brengt aanpassing van brightness and contrast wat verbetering. Het is een kwestie van aftasten. Het inkleuren van een foto duurt ca. 5-15 minuten.

Zou jij het hem na kunnen doen? Wij niet, maar we vinden het eindresultaat wel prachtig!

Op zijn speciale Flickr-pagina kun je meer dan 100 foto's van Sint-Oedenrode bekijken die Etiënne van kleur voorzag. En mocht je daarna niet genoeg hebben van zijn werk, dan vind je er ook nog een heel stel op zijn weblog. Alleen niet van Sint-Oedenrode.

Foto: collectie BHIC, inv.nr. SOE1016

Foto: Etiënne Koreman/Flickr

Dit vind jij vast ook interessant
- The Voice of Holland, maar dan anders
- Ghosts of History: geschiedenis is overal!

Missionarissen in Afrika

...poseren bij geschoten roofdier...

Het is een dijk van een cliché maar soms zegt een foto meer dan duizend woorden. Dat geldt zeker voor bovenstaand plaatje. Joost van der Voort stuurde deze en andere exemplaren op van missionarissen aan het werk.

De missionarissen op deze foto's komen uit de omgeving van St.Oedenrode, Schijndel en abdij Heeswijk. De mannen met de baarden zijn missionarissen witheren, tweede van rechts bij de tijger is mogelijk een lid van de familie Van der Velden. Deze familie is sinds eeuwen 1300 tot nu voorzien van geestelijke in alle gradaties van pater tot bisschop, waaronder de eerste bisschop van 's-Hertogenbosch. 

Deze foto's kunnen we hier tonen maar wat ontbreekt, is meer informatie en verhalen. Ken of herken je iemand op deze foto's? Of heb je verhalen van Brabantse missionarissen aan het werk in Afrika? Vertel ze ons!

Niet alle stormen krijgen een naam

...storm tussen Veghel en Sint-Oedenrode in 1917...

Superstorm Sandy houdt de gemoederen in de Verenigde Staten flink bezig en gezien de vergaande gevolgen is dat heel begrijpelijk. Maar niet alle stormen krijgen een naam, zo blijkt uit het speurwerk van Rolf Vonk. Rolf stuurde het volgende verhaal naar het BHIC.

"De Katholieke Illustratie van september 1917 toont een serie foto’s over stormschade tussen Sint-Oedenrode en Veghel. In de Nieuwe Tilburgsche Courant van augustus 1917 vond ik een vermelding over het noodweer. Wat was er aan de hand? Op woensdagmiddag 28 augustus 1917 rond vier uur brak er boven Veghel en Sint-Oedenrode een geweldige wolkbreuk los. Een flinke hagelslag was het gevolg. Berichten uit Veghel vermelden voor 23 augustus een noodweer “zooals ouden van dagen naar hun zeggen nog nooit beleefd hebben”.

Hagelstenen zo groot als eieren, brachten grote schade aan veld- en tuingewassen. Honderden ruiten sneuvelden door het noodweer. Alleen al bij het klooster van de zusters Franciscanessen 150 stuks! Met name tussen Veghel en Sint-Oedenrode in het hart van het populierenland ging het tekeer. Daar werden talrijke zware bomen door de storm uit de grond gerukt “en maakten gaten van 2 meter middellijn in de weg”. Honderden populieren werden geveld en versperden de wegen. Ook de Meierijsche Tram die zojuist onderweg was van Sint-Oedenrode naar Veghel ondervond grote vertraging. Weet iemand meer over deze storm?"

...de ravage die de storm achterliet...

Koele werkplek

Het 'nieuwe werken' in Rooi...

Wanneer het kwik tropische waarden bereikt, zoeken we massaal de koelte op. Maar wat te doen wanneer er toch werk ligt te wachten? Deze journalisten wisten het wel. 

Misschien moesten zij verslag doen van de opening van Zwembad De Kienehoef in Rooi op 20 juni 1937. Pak, overhemd, stropdas en ondergoed bleven achter in de kleedhokjes en het zwempak werd aangetrokken. Notitieblokje, vers geslepen potlood en zelfs een sigaret gingen mee het water in. En toen maar luisteren naar de heren in donkere pakken, en schrijven. De beide mannen in het wit waren vast de badmeesters.

Opvallend zijn de zwempakken van de heren. Deze waren verhullend en donkerblauw of zwart van kleur. Verder waren ze gemaakt van wol of katoen, dus behoorlijk warm. Zo’n zwempak was ook niet zo handig om in te zwemmen. Maar vooruit, de herenmode schreef dit nou eenmaal voor.

Gaat dit inderdaad over de opening van De Kienehoef in Sint-Oedenrode? Dat blijft natuurlijk de vraag. Wist je trouwens dat het BHIC speciaal voor de inwoners van Rooi een online geschiedenisboekje heeft gemaakt? Ga er maar eens naar toe.

Dan nog een nieuwtje voor iedereen met belangstelling voor Sint-Oedenrode: Op donderdag 20 september 2012 organiseren wij een historisch getinte avond met veel aandacht voor oude foto’s, filmfragmenten, een gezellige quiz met René Bastiaanse én leuke anekdotes over het oude Sint-Oedenrode. Kortom, houd onze nieuwspagina extra in de gaten de komende weken!

The Artist komt uit Rooi!



...Lou Tellegen in actie in één van zijn films...

De Franse stomme film The Artist werd overladen met Oscars. Bijzonder voor een dergelijke film. Maar er is nog iets anders heel speciaal aan The Artist. Volgens journaliste Marijke Hilhorst van het tijdschrift Elsevier is het verhaal gebaseerd op het leven van een legendarische Nederlandse acteur, Lou Tellegen (1883-1934) uit Sint-Oedenrode.

Hilhorst ziet te veel parallellen met het leven van Tellegen om het toeval te noemen, zo lezen we op de site van MooiRooi. Isidore Louis Bernard Edmon van Dommelen wordt in 1883 geboren in Sint-Oedenrode als buitenechtelijk kind van een tweede luitenant der infanterie, Isidore Tellegen, en Anna Maria van Dommelen. Bij zijn geboorte krijgt hij de voornamen van zijn vader en de achternaam van zijn moeder. In zijn latere leven gebruikt hij zijn vaders naam en noemde zich Lou Tellegen. Onder de titel Women have been kind (New York, 1931) heeft hij zijn memoires geschreven, waarin feit en fictie nogal door elkaar lopen.

Feit is wel dat hij het helemaal maakt als acteur in stomme films op het witte doek van Hollywood. Maar de roem van een keerzijde. Verschillende huwelijken volgen en naarmate Tellegen ouder wordt, gaat zijn jongenachtige uitstraling verloren. Hij neemt zijn toevlucht in plastische chirurgie, zonder succes. Op een ochtend in 1934 gaat Tellegen in een depressieve stemming naakt op de vloer van de badkamer zitten. Hij spreidt de vele lovende recensies die hij in de loop der jaren had verzameld rond zich uit. Hij pakt een lange gouden schaar en steekt hem in zijn eigen borst met dodelijke afloop.

Zelfmoord van voormalig succesvol acteur

Het klinkt als een sprookje: geboren worden als buitenechtelijk kind in Sint-Oedenrode en jaren later schitteren als acteur in de Verenigde Staten van Amerika. Maar niet ieder sprookje loopt goed af.

Isidore Louis Bernard Edmon van Dommelen werd in 1883 geboren in Sint-Oedenrode als buitenechtelijk kind van een tweede luitenant der infanterie, Isidore Tellegen, en Anna Maria van Dommelen. Naar eigen zeggen verliet Lou omstreeks 1898 Nederland voor een zwerftocht door Europa. In Parijs werd Tellegen onder de aandacht gebracht van Sarah Bernhardt.

De toen 66-jarige actrice raakte zo onder de bekoring van zijn knappe uiterlijk dat zij hem opnam in haar ensemble, ondanks zijn matig acteertalent. De veertig jaar jongere Tellegen werd haar vaste tegenspeler en minnaar. Met zijn rijzige gestalte en knappe, donkere uiterlijk trok hij al vroeg de aandacht van vrouwen. Van die aantrekkingskracht zou hij zijn leven lang gebruik maken.

 In 1910 nam Bernhardt hem mee op een langdurige tournee door de Verenigde Staten. Zijn gebrekkige toneelprestaties ontgingen ook de Amerikaanse critici niet, maar net als in Parijs zorgde zijn imponerende uiterlijk voor veel fans. Het vrouwelijke publiek kon geen genoeg van hem krijgen. Toen Tellegen in 1913, tijdens Bernhardts volgende Amerikaanse tournee, opnieuw veel applaus oogstte, besloot hij zijn toneelcarrière zonder zijn beschermvrouwe in de Verenigde Staten voort te zetten.

Op Broadway speelde Tellegen in verscheidene toneelstukken. En hij oogstte succes bij het vrouwelijke publiek, met zijn knappe uiterlijk en on-Amerikaanse allure. 'French romance, hand-kissing romance, dashing romance, it lives again with Tellegen' aldus een recensie. Tellegen besloot zijn succes ook te proberen op het witte doek. Maar zijn mooie voorkomen kwam niet zo over op film, luidden de kritieken. Er volgen een aantal huwelijken maar Tellingen wordt er zelf niet jonger op. En daarmee gaat ook geloofwaardigheid als romantische held ten onder.

Op een ochtend in 1934 ging Tellegen in een depressieve stemming naakt op de vloer van de badkamer zitten. Hij spreidde de vele lovende recensies die hij in de loop der jaren had verzameld rond zich uit. Vervolgens pakte hij de lange gouden schaar, waarmee hij deze besprekingen steeds had uitgeknipt, en stak hem in zijn eigen borst met dodelijke afloop. Wil je meer lezen over Lou Tellegen? Lees dan hier verder.

The Voice of Holland, maar dan anders

Presentatrice Tanja Koen feliciteert de burgemeester van Sint-Oedenrode, Ger van Oerle, met de overwinning

Omstreeks 1980 werd op één van de publieke tv-zenders het zogenaamde Stedenspel gespeeld, een soort ‘The Voice of Holland’ van de jaren ’80. Dan traden telkens twee gemeenten met elkaar in het strijdperk. We weten dat Sint-Oedenrode ook heeft meegespeeld aan dit populaire spel, want in de BHIC-collectie zit een mooie serie foto’s.

Bij dit spel ging het lang niet alleen om kennis. Behendigheid en uithoudingsvermogen speelden een minstens zo grote rol. De ‘denktank’ zat op het gemeentehuis in Sint-Oedenrode. Deze moest antwoord geven op allerlei complexe kennisvragen. Rooi had natuurlijk gezorgd voor een flinke achterban. Ook werd er gezorgd voor extra PTT-lijnen, want de telefoon stond roodgloeiend. Dan had je nog het sportieve team. Dit moest het in de Rijnhal in Arnhem opnemen tegen het team van de tegenstander: de gemeente Goes.

Zoals je ziet liep het goed af voor Rooi. Burgemeester Van Oerle wordt hier gelukgewenst door presentatrice Tanja Koen. Ook de rest van het gezelschap verkeert in de aangename roes van het succes. Na de finale was het in Rooi feest tot in de kleine uurtjes ...

Het onderdeel 'Dierenestafette' van de finale van het NCRV Stedenspel, met links de Rooise struisvogel Toos van der Pasch

 Hier strijdt het Rooise team voor de eerste plaats tijdens het onderdeel 'Inpakken en wegwezen', waarbij vijf dames en zes heren in een 2CV zitten en vooruit worden geduwd door twee heren. 

Voor de échte liefhebber is dit interview met Wim van Ooijen, captain van de Stedenspelploeg uit Sint-Oedenrode, over het Stedenspel vast wel leuk! Verder vind je natuurlijk ook veel historische informatie op ons online geschiedenisboekje van Sint-Oedenrode.

Zingen voor bisschop Bekkers

Heel Rooi was uitgelopen, op de dag dat Wilhelmus Marinus Bekkers, pas tot bisschop gewijd, zijn geboortedorp bezocht. Het BHIC heeft een hele serie foto’s van dat gebeuren in zijn collectie en daar valt op hoe enthousiast de mensen waren. 

Dat had niet alleen met Bekkers’ Rooise afkomst te maken, maar zeker ook met zijn persoonlijkheid. Bisschop Bekkers was rond 1965 het gezicht van de katholieke kerk in Nederland en dat was toen een vriendelijk gezicht. Op deze foto wordt hij, staande in de kiosk op de Markt, toegezongen door de schooljeugd. Deze meisjes, vergezeld van hun leerkracht, gaan zo te zien helemaal op in hun lied.

Wij van Brabant Bekijken verrassen je hieronder graag op nog een paar mooie foto’s uit deze serie…

Wil je meer weten over Monseigneur Bekkers? Kijk dan hier. Of kijk naar het filmpje van de begrafenis van de geliefde bisschop. Zet je luidspeker open want de muziek van Albinoni mag hierbij niet ontbreken. Ben je geïnteresseerd in zijn geboorteplaats, bezoek dan ook eens het online geschiedenisboekje van Sint-Oedenrode.